دردانې غواړي چې ستا د غاړې هار شي
ستوري هم تمه لري چې دې مدار شي

دا ته هسې سپین تندی په کاڼو ولې
دا هنداره ده ،  یو وخت  به  دې پکار شي

ویده لمر به  څه  درانه  خوبونه  ویني
چې شبنم  د ګل پر پاڼو باندې  بار شي

دا ساړه ساړه بادونه څه پېغور کا
ګل به غېږې له راځي ، خو چې بهار شي

په ښکاره له خندا شین ،  د ننه سوزم
طبیعت مې د قاضي بابا چنار شي

چې هر ستوری ورته خپله رڼا لارکړي
دا سړی واعظه څنګه نو په لار شي