دغــــــه لــــــــه نـــــازو ادا جـــــــــوړه جــــنۍ
مه كړه خاوند چـــــې شي نـــــــــاجوړه جنۍ

ښه درته وې مې مــــــازيــــــــګر دى كـــنه
اوس دې دا سره لاســــــونه مـــــروړه جنۍ

زما د زړه بـــــــرج يــــــــې راونـــــــــــــــړاوه
ده د مندېش اميـــــــــر كــــــــروړه جـــــــنۍ

چې لږ زما په حــــــــال دې رحـــــــــم راشي
خــــداى خو دې تا هم كړي نـــاجوړه جنۍ

خپله هــــم سپينه، زړه يــــې هــم درواخله
سمه لــــــه واورې نــــــه ده جـــــــوړه جنۍ