له تــا قــــــربان شمه زار،زار جانانه
ستـــــرګــــــې راواړوه يو وار جانانه

شي چې مــــا وته موسکۍ شې کله
سپرلى سپــــرلى ، بهار بهار جانانه

نور دې هرڅــه په دواړو سترګو منم
خو پام چې ونـــــه کړې انکار جانانه

خير دى په خوله بـه دې نوم نه اخلمه
خو زړګى څـــــنګه کـــړم قرار جانانه

ژوند مې کړ تېر ستا د راتلو په تمه
لــــکه سوالګر ماشوم په لارجانانه

فقــــــير ملنـګ شومه د تا مينه کې
ګنـــــــــې اول ومـــــــه سردار جانانه

١٣٨٢/٦/٣