له لوړو غرو راپرېوځمه ښار تـــــــــــــه هـــــــــره ورځ
زړګی رسوم ستا د بڼـــــــــو وار تــــــــــــــه هـــره ورځ

مرګ پېژنم ددې وطن بېوزله شان مـــــــــرغـــــۍ یم
روزي پسې په منډه ورځــــــــــم دار تــه هـــــــره ورځ

راکاږي مې په خدای د زمانې مجــــــــــبوریتـــونــه
که نه زړه رانه تښتي چې ځم کــــــــار تـــــــه هره ورځ

په دې غواړي ماړه کړي جلوهلي هـــــــــــوســــونــــه
څه خلک پـــــورتـــه ځي د غرونو ښکار ته هره ورځ

دمینې تش یو زیـــــری دې پر شونډو را خور نه شو
دا څنګه ژبه جوړه کــــــــــــړې انکــــــــار ته هره ورځ