موږ چې واړه وو

له تيارې او تورې شپې وېرېدو

ځانله يواځې كور نه، نه وتلو

بس وېرېدلو هسې، شپې نه مو كركه كېده

غوښتل مو دا چې: دغه شپه هم ورځ واى

خو هسې كله كېده او هسې كله وشو

زموږ په دې وېره وه

چې په تيارو كې د شپې

كوم څه خوړونكي او داړونكې بلا ګانې وځي

لكه شيشكه، لكه مار او لكه تور وهمونه

او موږ په دې وېرېدو ، شپې نه مو كركه كېده.

خو اوس

اوس مو له شپې سره ورځې نه هم

كركه كېږي

هسې په ځان وېرېږو، زموږ وېره كېږي

او په ډاډه زړه ګرځېدلى نه شو.