پښتو شعرونه

غزل غزل

تا غزل غزل بللم اوس په ژبه درته خپور يم تا چمن چمن بللم اوس شين شوی دې په كور يم ما چوپتیا ده ماته…

عادت

تا سره عادت شومه، ستا ياد سره عادت شومه ستا له دې بې پايه اعتماد سره عادت شومه تل وم له دامونو ترييدلې او په…

زما سهار

ته مې سهار يې له خوبونو راويښيږم په تا ته مې رڼا يې له تيارو نه راخوځيږم په تا لمر د سهار، نم د…

ولې تښتي

عشق كي يې چې څومره تغافل كړم رانه وتښتي دې كې څه راز نغښتی چي يې ښكل كړم رانه وتښتي ويښه راكې بيا ها…

لمر او باران

ګرمې تندې پسې څه ښکلی باران شو ستا خندا غوندې په لمر باندې چې وران شو ستا د اوښکو هر یو څاڅکی یی را…

ګوزاره

تږې شمه مینې ته دې نور به څه چاره کوم لږ دې د دې تورو تورو سترګو نظاره کوم ورانه شم آباده شم او…

ګودر

لاړه تر ګودر شم وچه خوله بیرته راوګرځم بله لار مې نه وی په دې پله بیرته راوګرځم ستا زیارت ته راشمه حسرت په…

سوړ نظر

ستا د تودې خوا په حرارت باندې تودېږمه سوړ نظر دې مه راوړه يخنو كې دې سوزېږمه غم راباندې اوري خوږ خاطر دې مرور چې…

راستي

دا په مینه چې ځوریږم، دا د عقل یوه نیستي ده دا د میو نشه نه ده دا د مینې بد مستي ده دا…

غزل

اوریدلې افسانه مې له ناکام زړه نه وه سمه چی به مینه چیری نشی بریالی په یوه تمه سوزیدا او کړیدا لری لوګی یی پورته…

یو نظر

په تورتم کې سترګې واړوم قمر ته لكه مخامخ چې ګورمه دلبر ته چې د حُسن نور ماحول رڼا رڼا كړي څه حاجت دی بَلي…

سپیدې

نُور د حُسن هر سحر سپینې سپيدې په چاوديدو كړي هم مې سوز کړي هم مې ساز کړي هم سجدې په قبليدو كړي هرکلام يې…

فاصله

څومره لنډه فاصله وه څومره ته رانه پناه وې څومره زړه ته رانژدې وې څومره ليرې له نگاه وې ساه وتلې وه له تنه ستا…

غزل

بې زړه خلک دي زړه ته دې نور ژوند نه ورکوي دا ځینې خلک ولې چاته خوند نه ورکوي ټوټې ټوټې یې وڅپړه څوک نشته…

غزل

کله په وخت کله بې ځايه بې مودې خبرې څومره وې ډکې له ماناو د هغې خبرې ابا ويل تل دې پام نيسه د مشران…

غزل

د ژوند په سختو سختو څانګو کې مات شوی يمه راته دمه شي نوم د مور، غېږ کې یې ساه واخلمه چې تر پرونه به…

غزل

مات مې کړه ښیښې غوندې مې واچوه شا ته د وعدې غوندې مې واچوه یا سیلۍ ! راولوزه په سر د یار بس د لوپټې…

څلوريزه

افغان وژنې افغان وژنې بدبخته مرګ دې وخوره چې ما بې وخته وژنې نو بې وخته مرګ دې وخوره غوښين قبر مې پريږدي په خاورين…