ډاکټر احمد احسان (زمانې)

لا یـــې مــــاتـــم پـــوری بــیــا نــه دې رســیــدلـــې خـــلـــک
ددغـــه ښـــار پـــه نــصیــب تــل دې ځـوریـــدلـــې خـــلـــک

څـــــوک یـــې رنــګونــه،مــاښـامـونـه پـه اغـیـارو پـلــورې
څـــوک یـې پـه دار
ځــړوې هــر رنــګــه ښـــاغـــلې خـــلــــک

په لـــــــویـــــه لاره یـــــې ژونـــدون کـلـــه پـــــړاو ونــــــه کـــــړ
ډیـــــر ســــتــــړې شــوې د عـمــرونـــو ګـــرځــیدلې خــــلــــک

بـــلــــی ډیـــوی یــــې هــــر مــاښـــــام د راتــــــــلو لار څـــــارې
بــــیـــا بــه را نـــه شــې لــه دی ځــایــه پــاڅــیــدلــې خـــلـــک

نــن خــو
دی وار دی ګــوره دومـــره پـه ځـان ویـاړ مـــه کوه!
دغـــه خــــړ مــــخــــې دې مــــدام مــــنــــلې شــــــوې خـــلــــک

ګـــریــــوان بــــه څــــیـــرې دمــغــل کــړې د وطــن پــه ښـاوره
دا هــاغــه خــلــک دې،هـــم هـــغـه ســــر ښـیـنـدلـې خـــلـــک

د تــــوری خـــرپ یـــې دی پـــه کار کـــه چــیـری بیا پیدا شې
د احــمــدشـاه(۱) او د امـان (۲) پــه څــیــر وتــلــې خــــلـــک

(۱) لوی احمد شاه بابا
(۲) غازې امان الله
خان

د آســیـــا پــه زړه کـې کـوم داسـې ځـیـګـــــر دی

چـې جــــوړ شوې د عــالـــم نه پــرې محشــر دی

تـــــوره شــپــه یــې د ســبـــا پــه نــنــــــدارو وې

ژړونـــکــې یـــې راتـــلـــونـکی هر ســحــــر دی

د بـــشـــر قــــانـــون هـــر څوک په خولـه وهــلی

هـــم بـــشـــر دلـــتـــه دښـــمـــن د هـــر بشـــر دی

تــــور جــــلاد یـــې د مـــنـــزل په ســــر ولاړ دی

څـــوک نـــږدی شـــې تــر مــنـزله ډک له شــر دی

لــه ٫٫ډیــمــو٬٬ نـه یې ٫٫کــراســې٬٬ شــوله بـد تره

چـــا چــې کار واخـیسـت لــه زوره هــغـــه نــر دی

څــوک جــنــرال شـې څـوک مـارشال پکې بې غـمه

راویــســــتــلې یــې دې ســتــرګــې ښـــه بــبـــر دی

چـــې یـــې ګـــوری نـــو حـــزبـــو پــســې حــزبـونه

نـــوم ٫٫رهــبـــر٬٬ یــې پــلـورل شــوی پــه ډالــر دی

نــه پــوهـیــږم څــه بــه جــوړ شــې تــری احــســانــه

اټـــکلــیــان وایــې چـــې راتـــلـــونــکــی بــخــتـور دی

۲۰۰۵/۰۹/۲۵