تورپیکی تمیل

دوی سو چونه کوي

او تدبیرونه سازیی

چه دسبا ورځیي پیل څنګه وکړي

خو زه په دی سوچ کوم

چه سبا ورځ

زما لپاره شته او کنه!

یا موږ سبا ورځ
لپاره یو او کنه!

زکه چه نه پو هیژم!

(دقسمت کرښی نه بد لیژی-----جاناده مه تره تقدیرته تدبیرونه)

دنميو شپو په شو ګيرو کي اشنا تا يادوم
خلک به وايي عبادت کړي زه بي وفا يادوم

دژوند هري لحظي سره په کش او ګيريم
ځکه چي تا رايادوي زه هم دا تا يادوم

دا دمولا ديادولو خوديري لاري شته دي
خلکي يي په چغو يادوي زه په چوپتيايادوم

زما خو هر لحظه په يادي اي زاما خالقه!
خلک که هرسه راته وايي زه خپل مولا يادوم

پيکي زما ستا په پوهه کي همدومره فرق دي
چه ته دنياسره کړي مينه زه خو فنا يادوم

چه تا را په ياد نکړي دخيالو سره په جنګ يم
زړه ګي راته ژړيږ ي دغمټټټوسره په جنګ يم
هميش راته په سترګو ستـــــــــــــــــــرګو کيږي
نو ځکه تل غزلو او تپو سره په جـــــــــنګ يم
دستا په ياد مي تل له سترګو او ښکي څاڅي
هريږي مي هيڅ نه خپل ليمو سره په جنګ يم
آخر په څه چل وشي پيـــــــکي په دي پو هيږي
قسمت کي چه هر څ ه وي دهغو سره په جنګ يم

خيال مي کله کله ستا ملـــــــــګري شي
وژاړي جانــــــــــــــــــــانه خوپه وړي شي

سترګو ته مي ځير شه پيا مي پيژني
ستا په ليد داســــــــــي ژړه غوني شي

کله چه دي نه وينم جانانه سر ګردانه شم
زړه مي يو ديدن پسي سوالــــــګري شي

هيــــڅ مي په دي زړه بــــــاندي باور نه وه
چه پيکي ته څوک خاغلي څوک منلي

کـــــــله کلــــــــه دي يادونــــــــــو سره ژاړم
غلــــــي غلي پـــــــت شعـــــــرونو سره ژاړم

مړي مړي اوښکي مي بهيږ ي تل ګريوان ته
تر څــــــــو ژوند وي ستا خـــــــــبرو سره ژاړم

ستـــــــــــا باور ستا يقـــــــــين وي که نه وي
خداي پوهيږ يي ستا قســــــمونو سره ژاړم

کبر جن زړګي مي ستا په خپو کي ټيټ کړو
ته له هغه نه کپر جن وي نصيبونو سره ژاړم

پيکي کله ته پو هيږ ي زړ ګيه مي نه صبريږ ي
ګيله نلرم هيــــــــــچا نه خپل غمونو سره ژاړم

تورو خاورونه رنګين ګلان زرغون شي
دخداي :ج: په قدرت خاورونه بيرون شي

دغه مرګ دغه ژوند يوه لحـــــــــــــــــظه ده
ژوند چه تير شي بي فايده پسي لتون شي

چه دژوند خواژه تراخــــه مي راپه زړه شي
دغه زړه راته بي صبره جـــــــــــــګرخون شي

ستا وفا بانـــــــــــدي نازيژي پيــــــکي ځکه !
که ته راشي دغه وران ژوند په سکـــون شي

سه چه په زره کی وه په زره پاتی شول
دخوب کـــــاته وه په کاته پاتــــــی شول
نه تاویـــــــلی شول نه ما ویـــــــــلی!
بس په یادونوکی خواژه پاتــــی شول
لکه چه ستوری په ماشام شــی پورته
داسی داغونه په ژوندانه پاتــــی شول
چه می پاکی اوشکی ستا کرلی له سترگرو
اوشکی سه په لاسو می ستا بانه پاتی شول
زه دی جارشمه پــــــیکی مه ژاره نوره
چه ارمانونه دی په زره پاتــــــــی شول

ستا لپاره به لفـــــظونه تول غــــــزل کرم
ددنـــــیا گلان به واره زه مرســــــــل کرم
که ته یو زلی اقـــــرار په میــــــنه وکری
ستا لپاره دازغـــــو په سر مـــــزل کرم
که یقین دزما په میـــــــــــنه باندی نشی
توری زلفی به زه سـپینی ول په ول کرم
دامی عهـــــد دامی پــــیمان در سره وکرو
دجهان تاج محلونه به دستا دخپو خضل کرم
پیکی سر دکیده زما په زنگانه باندی بی غمه
ستا لـــــــــــپاره به دا دود دستور بدل کرم

غمونه می خو شیږی ستا یادونه چه پکی دی
خوبونه می خوشیږی ستا خیالونه چه پکی دی
دســــــــتورو دک آسمـــــــــان ته چی زه گورم
هر ستوری ته په مینه ستا نظرونه چه پکی دی
هر لفظ د غزلو نو زه په میــــــنه باندی لو لم
په تیره هغه شعر ستا لفــــــــظونه چه پکی دی
په بن کی هریو گل ته شه په زیر زیر باندی گورم
دازکه ستا خوشی سره گـــــــلونه چه پکی دی
زرگی دی شه جوخـــــــــت راته مــــــیلمه کره
دیر گران دی راته زکه دیر ستا دردونه چه پکی دی
خوشیږی می دی سترگی نه پو هیږمه چه ولِی؟
خو دومره په پو هیږم ستا رازونه چه پکی دی
پیکی که دی زرگیه ته می ته خپل نوم ورکری
دستا کتاب شکاریږی ستا شعرونه چه پکی دی

دوي سوچونه کوي
اوتدبيرونه سازي
جه دسباورځي پيل څنګه وکړي
خوزه په دي سوچ کوم
چه سباورځ زمويږ لپاره شته
يامويږد سباورځ لپاره يو
ځکه چه نه پو هيږم
دقسمت کرښي نه بدليږي
جانانه مه تړه تقدير ته تدبيرونه