سه چه په زره کی وه په زره پاتی شول
دخوب کـــــاته وه په کاته پاتــــــی شول
نه تاویـــــــلی شول نه ما ویـــــــــلی!
بس په یادونوکی خواژه پاتــــی شول
لکه چه ستوری په ماشام شــی پورته
داسی داغونه په ژوندانه پاتــــی شول
چه می پاکی اوشکی ستا کرلی له سترگرو
اوشکی سه په لاسو می ستا بانه پاتی شول
زه دی جارشمه پــــــیکی مه ژاره نوره
چه ارمانونه دی په زره پاتــــــــی شول