ثناءالله مخلص

څه عجيبه غمجنه شپــــــــــه وه ولاړه تيـــــــــــره سوله

دتروږميو افســــــــــــــانه وه ولاړه تـــــــــيره ســـــــــوله

زه دخيالاتوانځـــــــــــــورګرشــــــــــاعرته ورغـــــــــلمه

هغه ول دايي فلســــــــــفه وه ولاړه تيــــــره ســــــــــوله

خپل تخيل مي نن اره کړم اوذره ذره يي وشنـــــدلم

ديارددردډکه کيــــــــــسه وه ولاړه تيــــــــــره ســـــــوله

زه يي دځان اوځان يي زمادځان تصــــــــــوير ګڼـــلي

ديارمي دغه لوپلمــــــــــه وه ولاړه تيــــــــــره ســــــــوله

چي کله کله مي ياران دخاطري رانه غوښتــنه وکړي

زه وايم دامي خاطــــــره وه ولاړه تيـــــــــــــــره ســــــوله

سترګووزړه ته مــــــي ديارناځـــــــــواني وښــــــــــودله

سترګوله زړه ســــــره دعــــــــوه وه ولاړه تيره ســــــوله

١٣٨٩-٢-٨کندهار

 
له خياله راوريږي له بارن څخه سندري
زما دزړه له درد او له درمان څخه سندري

يوڅو پښتني پيغلي مي دزړه وکورته راسي
چي وزيږي په زړه کښي دقربان څڅه سندري

دازړه که مي بندي دی ستا دعشق په ميخانه کښي
را ووروي ستاله سخت زندان څخه سندري

په کومه ورځ چي ستا څېره کښي خپله خوښي وينم
په هغه ورځ ليکمه زه دځان څخه سندري