ایوب دل یار

 راځی چی سره یو شو یو ګلشن جوړه وو
 افغانان به ښایسته ښکلی وطن جوړه وو

 راځي چی سره یو شو یو مو دین یو مو ایمان ده
 جوړه به ورور ولی کړو چی په څه مو دا خفګان ده ولی هر غریب پکی اخته په ویر د ځان ده

 ورکی د جګړي شی راځی امن جوړه وو
 افغانان به ښایسته ښکلي وطن جوړه وو

 ورکی د تیاري د جهلت په رڼا ګانو شی
 خونی د پری ړنګی دوطن په دشمنانو شی
 ارمان په وینو رنګ به مو پوره د شهدانو شی

 ظلمونو د ظالم ته به کفن جوړه وو
 افغانان به ښایسته ښکلی وطن جوړه وو

 ظلمونو مندی بوری ماشومان یی یتیمان کړل
 ډیری ښځي کونډی او ځوانان یی شهدان کړل
 ولی د بی وسه بی کهناه کورونه وران کړل

 هیڅوک به ایرغل نکړی یو څیښتن جوړه وو
 افغانان به ښایسته ښکلی وطن جوړه وو

 هیڅوک به سر جک نکړی که راجمع پښتانه شی
 پټي په پرده کی به بی کوره زنانه شي
 نړی د ننګیالو ته به حیرانه زمانه شي

 ایوب دلیاره حقیقت به دا ګفتن جوړه وو
 افغانان به ښایسته ښکلی وطن جوړه وو

 

دغه جابر زمونږ د ژوند هره شیبه ملګرو
د ویر ماتم او فریادونو کړه بسیه ملګرو
یو د دنیا د ازدهاوو د چنګیز لشکر ته
ولی انسان شولو د ټول عمر بله ملګرو
زړګیه تاته هم حیران یمه پری نه ترسیدی
چی غلبیل د کړه د مور د ژوند اثره ملګرو
اوس چی صلیب خفه هندو خفه مسلم ژاړی
په ما مدام وی د وختونو کربله ملګرو
بیا می د خیال مصویر کینوست د اشنا په انځور
په ( دل یار ) به کله شي صبا د هجر شپه ملګرو

دامی ده تیر کال د پنجوایی د پیښي په وخت کی لیکلی وه
چی یوه امریکایی عسکر زمونږ ۱۶ بی ګنها ښځی سړی او ماشومان وژلی وه
چی نن ورځ ورته د ټول عمر د کید سزا واوو رول شوه
هیله دا چی تنده مو پری ماته شی

بي مو جبه په خپله خاوره اور کي سوزم
په پښتو د القایده په تو ر کي سوزم
ایمان لرم دین ساتم غلامي نکړم
دا په دغه دی زمان دور کي سوزم
نه مغل نه د انګریز دومره مجاز وه
دا له خپله په دی خپل کور کي سوزم
که صحي نشم په دواړي که به خوار یم
هم به دلته هم به هلته ګور کي سوزم
زه ( دل یار ) یی دا لیدلي غم نشم زغملي
خدایی خبر ده چي به نور څومره کي سوزم