محمد امين بسمل

   

 زړه بایللي به نن بیا دیو او بل په انتظاروي
 چا به ځان وي رسولی یار ته څوک به لا په لار وي
 یو به هجر وي مروړلی بل به ښه صفا سینګاروي
 څوک به تلی ترصنم نه شي خو د چا به بخت بیداروي
 څومره سخت دی چې هم لرې هم د چا دلبر بېماروي
 خدایه جوړ یې کړې ناروغ دی اوس به څومره ناقراروي
 خدایه جوړ یې کړې ناروغ دی اوس به څومره ناقراروي

 دغه ورځ دمیینانو ده دا هرکال نمانځل کيږي
 څوک دلبر ته رسوي ځان څوک په هجرکې سوځيږي
 چا وي شمعې ورته بلې له چا مړې اوښکې بهیږي
 یو په سره پالنګ کې رغړي بل په سره اور کې کړیږي
 ګرېوان څیرې سترګې سرې له غمه چوي هلاکیږي
 یو په راز اونیازمصروف بل په سکروټو کې حیصاروي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 پرون شپه یې تلیفون کې وېل راتلی نه شې سبا ته؟
 نن مې ډېر ترسترګو کېږې ناامید ګورم هرخوا ته
 اخ له مینې دې پولۍ شوم حال وېیلی نه شم چاته
 ټول جهان راباندې تنګ دی اور ورګډ کړې دې دنیا ته
 څه ګنا ده چې تا زړه راکړ او ما زړه درکړ تاته؟
 څو چې ته راځې په ما به دسپېرو خاوروامباروي
 زړه بایللي به نن بیا دیواوبل په انتظاروي

 داسې مه وایه زړګیه خالق لوی اومهربان دی
 دا چې دومره سره لرې یو دژوند یو امتحان دی
 شکر زړونه مو نږدې دي یو په بل مو ټینګ ایمان دی
 ډاډه اوسه زه دتا یم لوظ مې کړی په قران دی
 دا ترخې ورځې به تېرې شي ترخې دي تریخ هجران دی
 نه به تل دا شوګیرې وي نه به تل ترمینځ اغیاروي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 څه به ښه وای چې په دې ورځ وای تر ګرانه رسېدلی
 سورګلاب مې وای دګلبدن په زلفو کې ټمبلی
 سر یې ایښی زما په مټ وای او ما ټینګ ټینګ ښکولولی
 یو په بل کې ورک خلوت مو وای همداسې غځېدلی
 ما چې هرڅه ورته وېلی ګلاب رنګ جانان منلی
 باک مې نشته بیا که هله مې نصیب کې هم سنګساروي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 میینان د رب دوستان دي خدای ورکړي دي پاک زړونه
 نه د چا په کار غرض لري نه وايي تهمتونه
 مینه څومره لوی نعمت دی پکې خوند اوثوابونه
 خو ارمان چې بیلتون نه وای نه دسویو زړو اهونه
 څه به کم د خدای په در کې وای که تل وای دیدنونه
 دوصال په تمه شپې سبا کوي ناست ترسهار وي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 دا مین هم یو عجیب غوندې منطق لري غږیږي
 وايي زړه یې رانه وړی نوبې زړه څنګه پایږي
 کار وران کړی وي دوو سترګو تورپه زړه مظلوم لږیږي
 خوچې وصل میینان شي لمس په لاس اوشونډوکیږي
 زړه مسکین خووي دننې په سینه کې تل رپيږي
 خوچې کله بیلتون راشي خوارکی زړه سزاوار وي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 ربه کاشکې میینان وای خپل ارمان ته رسېدلي
 نه غماز وای نه رقیب وای بس دا ښکلي وای دا ښکلي
 چا دمینې جام وای پورته څوک په صف کې درېدلي
 په حلاله نکاح یو ځای وای دا واړه زړه بایللي
 بیابه خامخا ګلانو په شان ټول ووغوړېدلي
 خوافسوس چې اوس دډېرو له ژوندونه زړه بېزار وي
 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي

 خیر دی خیر دی ځه چې ولمانځو دا ورځ د والینتین
 زه به کړم درته دعاوې ته کوه امین امین
 راشه سکایپې ته چې ووینم ستا ګل مخ نازنین
 سلامي وکړم سلطان خال ته دې مچ دې کړم جبین
 بل څوک نه غواړم بې تا زما له هرچا زړګی شین
 تر ابد به دبسمل په زړه کې ستا دعشق یادګار وي

 زړه بایللي به نن بیا دیواو بل په انتظاروي
 چا به ځان وي رسولی یار ته څوک به لا په لار وي
 یو به هجر وي مروړلی بل به ښه صفا سینګاروي
 څوک به تلی ترصنم نه شي خو د چا به بخت بیداروي
 څومره سخت دی چې هم لرې هم د چا دلبر بېماروي
 خدایه جوړ یې کړې ناروغ دی اوس به څومره ناقراروي
 خدایه جوړ یې کړې ناروغ دی اوس به څومره ناقراروي
http://nakhtar.bloguna.tolafghan.com/posts/20436

 
 غم په غم پسې رادرومي له غمونو سره مخ یو
 لاس چې خلاص کړو پښې شي بندې له دامونو سره مخ یو

 موږ پخپله یو دبل وزرونه مات کپرۍ سرې کړې
 پښې موماتې په اړخ رغړو له عیبونو سره مخ یو

 خیال یې نه ساتو چې څومره سپېرې سپورې راځي خولې ته
 اثبات نشته بې ثبوته له تورونو سره مخ یو

 تورټغر دماتم پروت دی دپښتون بدبخت په کلي
 هم مو وژني هم مو ښکول کړي له نازونو سره مخ یو

 په ژوندون موخپل خواږه مشران ونه پالل له کیبره
 چې سا ورکړي بیاپرې ژاړو له ویرونوسره مخ یو

 موږ لرل شکر اوس هم لروکافي ډېرمشعلونه
 خو افسوس چې تل مدام له تورتمونوسره مخ یو

 دغزل سلطان موهم کډه شوخدای دې جنت ورکړي
 پسرلی دریادوم له خزانونوسره مخ یو

 ای بسمله لاس کړه لپه خپل ناروغ قام ته دعا کړه
 په یوکورکې نه ځایږوله درځونوسره مخ یو
http://nakhtar.bloguna.tolafghan.com/posts/20409

بیایې پلـــوشې په ګلرخساروینم
شـکرمخامخ مې شېرین یاروینم

ډېر لرې له ماخوله هرچا نږدې
ګران دی په ماګران لیل ونهاروینم

کله چې وږمې یې زماپه خواراشي
خجل ورته عطردبازاروینم

داګلان که هرڅومره زېباښکاري
کله پکې حسن د دلداروینم

لږمې که له پاکې مینې حال ورکړم
ډېربه په نارواوپه کوکاروینم

ربه لا یې زیات کړې سخاوت پرما
پرېږدئ چې رقیب همداسې خواروینم

ومولید اغیارته خدای سزأ ورکړه
هغه ده غړۍ یې پاس په داروینم

ماه به دګلرنګ خیالي تصویرجوړکړ
اوس یې لکه ستوری هرسهاروینم

سږ کال اووه ویشتم اواووه ویشتم دواړه
زه پکې دپاک الله اسراروینم

وه جانانه هغه وخت به هم راشي؟
لاس مې چې داستا دغاړې هاروینم

ولې نه بسـمله خدای موډېرلوی دی
لېچې به مې ستا په مټ سینګاروینم

بیایې پلـــوشې په ګلرخساروینم
شـکرمخامخ مې شېرین یاروینم

مه ځه په تاباندې شیدایم له مالرې مه ځه
مه مې پرېږده تکي تنهایم له مالرې مه ځه
زما دزړه په تاج محل کې ستامقام دی صنم
هم دې سپاه هم مبتلایم له مالرې مه ځه
کله چې نه یې ته پوهېږې په ماڅه تېریږي
خالي کالبوت غوندې بې سایم له مالرې مه ځه
لکه په ټکنده غرمه کې چې ګلاب شي مړاوی
داسې بې تامات په ملایم له مالرې مه ځه
لرې له مامه ځه جانانه بې له تاسوځېږم
ستاپه لیدو لیدوهوسایم له مالرې مه ځه
سترګومې بیادرپسې پورته فوارې کړې ګله
څوبه زه داسې په ژړایم له ما لرې مه ځه
زړه مې دې وچوي که لحظه به مې هېرېږې جانه
له ټول جهانه بې پروایم له مالرې مه ځه
ماته ګړۍ په ګړۍ مه وایه چې مال دچایې
ټول مې درجارکړې زه خوستایم له مالرې مه ځه
زه بسمل ستالېونۍ مینه پټولای نه شم
په زوره زوره همداوایم له مالرې مه ځه
مه ځه په تاباندې شیدایم له مالرې مه ځه
مه مې پرېږده تکي تنهایم له مالرې مه ځه

زړه مـــې نه ځي لـــه خواږه

 ګلاب رنګ جانان ویده زه ورته ناست یم
 سر یې زما په زنګانــــــــــه زه ورته ناست یم

 په خواږه خوب اړخ په اړخ واوړي راواوړي
 لږ را پورته کړي باڼــــــــــــــه زه ورته ناست یم

 خوشبويي یې دبــــدن له مانه تاو ده
 ورته غورځي مې دازړه زه ورته ناست یم

 دښایسته مخ پلوشویې ملک نیولی
 لکه لمر په لمرخاته زه ورته ناست یم

 تورې سترګې یې له ځایه ښایسته دي
 پکې نه ښکاري رانجه زه ورته ناست یم

 په اړخ واوښت لب یې وروپه خوله کې راکړ
 نی شکر څه دي لا څــــــــــــــه زه ورته ناست یم

 دکورسي ایت مې څـــوځلې پرې ووېل
 وخت نږدې دی دلمانځه زه ورته ناست یم

 که لمانځه ته ځم ګران ښوري راویښیږي
 زړه مې نه ځي له خواږه زه ورته ناست یم

 بس همدلته یې په سپین مخ سجدې ږدمه
 نور نو وکړم خدایــــــه څه زه ورته ناست یم

 ای دزړو مالکـــه ته خو ښه خبر یې
 چې تر تا دروستم ده زه ورته ناست یم

 ښکولوم په بسم الله دجانان شونډې
 زه بســـمل په اوداسه زه ورته ناســـت یم

 ګلاب رنګ جانان ویده زه ورته ناست یم
 سر یې زما په زنګانــــــــــه زه ورته ناست یم

   

کومه خواچې ځې جانانه وړې مې له خپل ځان سره
وامې خلې په غېږ کې مښلوې مې له ګرېوان سره

ستا په یو نظر کاږه واګه داکاینات شي ټول
شور ورکړې جهان ته ښوروې مې له جهان سره

هسکه سرایي غاړه دې لوړه تراسمانه شي
زلفې رااوږدې کړې زنګوې مې له پېزوان سره

زه لکه پېزوان ستا په مخ زانګم ښکولوم دې خوله
مات مې پرې خمارکړم دکلونو له ارمان سره

تا بیا دسینې په ګلدره کې راته جوړوي ټال
کله په کابل کله مې ولې له پغمان سره

سېب دزنخدان دې دی غونډۍ دعرفات جانه
شونډې مې پرې ږدمه له سجدو او له ګریان سره

پوزه دې مقام دابر اهیم زینت دخدای دکور
خال حجرالاسود دې جوړه ګرزي له قران سره

ګورم دې تصویر ته چې رخصت واخلې له ماڅخه
اه مې دلمبو په شان یوځای کړم له توفان سره

کله چې دبام سر ته راپورته شې دروالوزم
دومره مې سرلوړشي چې لګیږي له اسمان سره

تا په خوږه مینه زه درب تر دره وروستم
تل به جوړه ګرځو پرې مې نه ږدې له شیطان سره

ډېر غواړي چې ما پخپله لومه کې ورونیسي
شکر خدایه شکر ګرفتار یمه له ګران سره

وخت دصبح دم شو غرېو نیولی او داشعر لیکم
بس دی ځم لمانځه ته ملاقات کړم له سبحان سره

وه جانانه څومره به لا نوردرپسې ژاړمه
سترګې مې دوینو په شان سرې شوې له فغان سره

صبر دې کاوه خاکساري هم کوه بسمله ته
درخته مېوه داره اورمېږ ټیټ وړي له ګوزران سره

  

خلګوماته دعاوکړئ یوارمان لرم په زړه کې
نورڅوک نه پکې ځایږي یوجانان لرم په زړه کې

دفاني دنیا شتمن په سیم اوزر باندې نازیږي
شکرزه خوله داټول جهانه ګران لرم په زړه کې

دوی لګیا دي ټولوي یې په مردارو نه مړیږي
زه دګران سپېڅلې مینه لکه قران لرم په زړه کې

دادوې ورځې مې جانان لیدلی نه دی زړه مې چوي
یوتصویر یې دخوږوسترګو روښان لرم په زړه کې

داسې بد یې اموخته کړم چې یې ونه وینم مرمه
څوچې مخ راښکاروي زه لوی توفان لرم په زړه کې

دیارمخ لکه دخدای کورتوریې خال حجرالاسود دی
په سجدوسجدو ورځم درد دهجران لرم په زړه کې

زما په اوښکو پسې مه ګرځئ همداسې دې بهیږي
بارانونه وروم یوګلستان لرم په زړه کې

ځینې ځینې میینان پاس په بدن لیکي دیارنوم
زه نومونه ددلبراوپاک سبحان لرم په زړه کې

پروا نه کړي که په اوښکومې پردي خلګ باک نه وړي
بختوریم چې یوښکلی قدردان لرم په زړه کې

دا چې نوردخدای تعالی راباندې اوري او تازه یم
دبسمل غوندې محبوب اومومن ځوان لرم په زړه کې

خلګوماته دعاوکړئ یوارمان لرم په زړه کې
نورڅوک نه پکې ځایږي یوجانان لرم په زړه کې

  

رنګ اخلم له ګلوګلورین لرم نیګار زه

هرڅوچې یې وینم نه مړېږم په دیدار زه

داچې ورځ تربلې تازه کېږم څوک خبر نه دي

زېری په ما شوی نوربه نه کړم انتظار زه

وایې ړاوکاروان دداستانوله یونظرسره

هم یې په خوږه موسکا ېخود کړم هم خمارزه

ماورته شبنم اوښکې په سترګوکې نیولې وي

ګل غوټۍ ویده وي ورته ناست یم ترسهارزه

کله چې غونچه خوله سپڼوي بلبلان سورکړي ساز

لی اوتال دمینې سره ګرم کړم ستارزه

راشي دغزل په پردوګرمې کړي نغمې نغمې

ښکول یې کړم پستې پاپۍ رخساریې په باربارزه

وخت دصبح دم دی ځه چې پورته شواوخدای یادکړو

نورله داابس خوبونوډېریمه بېزار زه

هومره به په جګوسترګوځم درب حضورلره

څومره چې تاښکول کړمه اوڅومره دې سینګارزه

دومره چې ماغواړې نوداهم واوره بسمله ته

بیابه دې خپه نه کړم په قران کوم اقرار زه

 

نن مې بیامیینې سترګې بارانونه وروي
هربڅرکی یې له مینځه ګلابونه وروي

فواري دي هرطرف ته مې له سترګو وهي دارې
اسوېلي مې له اسمانه تندرونه وروي

له سهاره تربېګا مینځم دتا مینه په اوښکو
ځکه نیمه شپه په ماخدای رحمتونه وروي

داسې نه چې تلاوت مې وي په وچوسترګوکړی
چې قران لولم دشپې مې زړه دردونه وروي

نرۍ څړیکې مې په زړه کې اورشیندونکي غرونه سازکا
لېونۍ مینه مې هردم فریادونه وروي
دیارمینه لېونۍ ده که له ما خدای مجنون جوړ کړ
دلیلادناستې ځای په مااورونه وروي

غرغره دشم خویوځلې دتاپه دیدن موړوای
بیا یې لاس خلاص چې څوک څومره تهمتونه وروي

په ماګران بسمله بیا ولې په کوکوکوکو ژاړې
راشه ټول بدن مې باغ په تا ګلونه وروي

 

ګل دنوبهــــــــارموکله هم چېرې لیــــــــدلی دی
داسې مې جانان دزړه په باغ کې غوړېدلی دی

عمر په ماتېرشوپټه خوله اولاس تړلی وم
مات مې ځنځیرونه کړل ماهرمیدان ګټلی دی

اوښکې ملغلرې مې دزړه په څړیکه وپېیم
جوړبه تېر امېل کړم دزړګي سر مې راغلی دی

نیمه شپه شوه ناست یم له صنم سره دبام په سر
ستوري په نڅاسپوږمۍ له شرمه شپول نیولی دی

سر یې په ټټر راکېښود پټ یې کړم په زلفوکې
ته وا کوم ورېښمین دسمال په چاچا اچولی دی

نغاړم یې په اووپوښوکې ساتم یې له دوړو نه
مخ یې نورانی دی دخالق رب نازولی دی

شین سهار و ولاړو لاس ترغاړه دګلزار په لور
حسن دګلرنګ مې هرګلاب ته رنګ وېشلی دی

ځکه پرې یاسین وایم چې څوک یې رانظیر نه کړي
ډېر زیات پرې وېرېږم هم شېرین دی اوهم ښکلی دی

زلفې عنــــــبري یې ولې نن کږې وږې ښــــکاري
بیایې لېونی بســـــــــمل په ناز ناز زنګولی دی