شیرولي سبا

زه د ليـــــونـــــــــــئ کـــــړم ګــــــــرانــی تور اوربل راوښيه

مړ می کړه پــــه خپــله ، پــــه خپـــــل لاس اجـــــل راوښيه

بيا چی ترقيامته پـــــــــــوری ذهــــــن کــــی مـی پاتی وي

ستاله شوخۍ ځــــــــارشــــم ، داســــې شوخ غزل راوښيه

کلئ می درپـــــريــــښودهـــم مــی ښار ګرانی درپريښوده

پـــــریميــــــــږده ارامــــــــــه ، يـــــو ارام ځــــــنګل راوښيه

څو ځل په ،،ای لويو،، په ،،ای مس يو،،خفه شوی يې

ته د پاکی مينی په پـــــــښتــــو کــــــــــی چـــــل راوښــــيه

سپينه رڼا ورځ کی رانه زړه يوسي هـــــر څــــــــه يــــوسـي

ســـــوال کــــــوم خـــــاونــــــده دادورځـــــی غـــل راوښــيه

ټينګ می کړه سينی ته بيا دعرش په لــــورمـــــی ورولـه

يــــــــــمه مسلمــــــــــان د ښــــــــــاپــــيرۍ مزل راوښـــــــيه

ځــــمه د يــــــــارانــــــو پـــــه محفــــل کی می يو يار ګورم

بومېزه ريبــــــاره شيــــــــرولــــــــي شــــــــډل راوښــــــــــيه

زړه مـــی لاړو ستا په زړه کی يی کور واخيست

ليـــــــونــــې شـــوخـپله ځان ته يی اور واخيست

اوس کــــه ور ورټـــــکــــــوم شيـــــبه شيــــــبه زه

ده معلومه په لوی لاس مــــی دا تــور واخيست

راتــــــه مـــــــه کــــــړه نصيــــــــــــحت لاره دڅـاره

شيخه مـــــا نـــــن قبـــــول کړۍ پيغور واخيست

له خواږه خوبه را ويـــــښ يـــــی کــــړم پـــه ميـنه

شنه بنګړو سپينو لاسو کی چی شور واخيست

د يـــــــوی سپيــــــــنی خـــولـــګی پـــه بــدله کی

رانه وايی خيست زړګې يی په پور واخـــــيست

بند په بند می کړه را ماته پری پـــوه نـــه شــــوم

نری ملا کی يې لاســـونــــومــــی زور واخيست

سره زخمونه يی په سرو شـــونـــډو راښکل کړل

شيرولې نادان زړګـــۍ مـــی ټـــــکور واخيست