پښتو ادب · شاعران
علامه عبدالحۍ حبيبي
د علامه عبدالحۍ حبيبي پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.
د شاعر پېژندنه او ادبي اثار
تولد من در محلۀ باميزايى شهر قندهار بتاريخ پنحشنبه ١٧ ربيع الثانى سنه ١٣٢٨ قمرى (مى ١٩١٠م، ثور ١٢٨٩ش) است. در سن طفوليت از سايۀ پدرى محروم شدم دروس ابتدائى را در مساجد شهر قندهار فرا گرفتم و بعد ازان در سنۀ ١٢٩٩ شمسى در مکتب ابتدائى شالمار قندهار داخل شدم و در سنه ١٣٠٤ ش شهادت نامه مکتب ابتدائى را گرفتم و به عمر ١٥ سالگى در يکى از مکاتب ابتدائى آن شهر بحيث معلم مرا پذيرفتند.
خانوادۀ ما از روزگار قديم محيط کتاب و سواد و دانش بود، از پدر جز چند کتاب و کلکسيونهاى جرايد سراج الاخبار افغانيه (کابل) و حبل المتين (کلکته) و کتب مرحوم محمود طرزى مدير (سراج الاخبار) که در کابل طبع شده بود چيزى ديگر بارث نبردم، مثنوى مولوى بلخى و ديوان خواجه حافظ شيرازى و گلستان و بوستان شيخ سعدى از کتابهائى بود که در همان سن طفوليت چشم من بآن آشنا شده بود، هنگاميکه در مکتب ابتدائى درس ميخواندم کتب ابتدائى صرف و نحو عربى و رياضى و هيئت و فقه و اصول فقه و منطق و مسير و مبادى بلاغت و عروض و قافيه را از عمزاده خود مرحوم عبدالواسع شهيد فرا گرفتم،وى فرزند مولوى عبدالرؤف قندهارى مؤسس اولين سراج الاخبار در كابل ١٣٢٣ق و از محبوسين مشروطيت اول ١٣٢٦ ق بود، که در عصر امانى رئيس پښتو مرکه و مؤسس مکتب حکام و قضات و بعد از آن رئيس ادارۀ تقنين و محاکمات شد - مؤلف تمسک القضات و حکمت اسلامى. اين دانشمند بصير و عاليمقام مرد نقاد و خطيب آتش زبان فداکارى بود، در ترتيب قوانين دولت که در همان اوقات نظام نامه ميگفتند آنقدر رشادت و فداکارى کرد، که بلآخر چون در سنه ١٣٠٨ ش قواى ارتجاع بمدد اجانب غالب آمدند او را بدهان توپ بستند، وى در تدريس راى خاص و اسلوب مستقيم و کوتاهى داشت و مرا در يکسال به مبادى آشنا ساخت.
استاد ديگر من علامه مرحوم مولوى ابوالوفأ قندهارى بود که در هند جنوبى در مدرسۀ نظاميه دکن مقام استادى فقه و قرائت کلام الهى را داشت و در انوقت در قندهار در مسجد خانوادگى ما سکونت ميکرد، وى مردى دانشمند و صاحب نظر بود، از درس اين استاد نيز در ادبيات و علم قرائت و کتبى که منتهيان ميخواندند فوائد فراوان بردم و دروس علم احاديث را از هر دو استاد سماع کردم.
در همين هنگام که در پيچ و خم صغرىٰ و کبرىٰ منطق و اشکال اقليدس و جازولايجوز در حجرات مساجد و مدارس قديم سر گردان بودم جغرافيا و طبيعيات و حساب مکاتب جديد کابل را هم مطالعه کردم و سراج الاخبار و حبل المتين را ميخواندم و بلآخر از کاوه و ايرانشهر و ارمغان و الهلال سودها بردمى و حظها اندوختمى، تا که در سنه ١٣٠٦ ش معاون مدير جريدۀ طلوع افغان قندهار شدم و در سنه ١٣١٠ ش به مديرى آن جريده رسيدم و تا سال ١٣١٩ش مدت نه سال اين جريده هفتگى را بزبانهاى فارسى و پشتو نشر کردم و چندين کتاب ادبى و درسى را در چاپخانه سنگى همين جريده طبع ساختم.
در همين اوقات زبان انگليسى و اردو را هم تا جائى فرا گرفتم که کتب اين دو زبان را نيز مطالعه کردمى. روش جستجو و تحقيق تاريخى را از کيمبرج هسترى آف انديا و نوشته هاى فضلاى مصرى و هندى مانند جرجى زيدان و شبلى نعمانى و سيد سليمان ندوى و مقالات جريدۀ کاوۀ برلين و آثار گرانبهاى علامه محمد قزوينى آموختم و در رشته هاى ذيل مطالعات خود را تا کنون دوام داده ام:
تاريخ ادبيات فارسى و پشتو و اردو و تاريخ زبان شناسى و کتب شناسى مخصوصاً مربوط به خراسان قديم و افغانستان کنونى و هند و فلات ايران شناسائى مشاهير همين سر زمين و مطالعه در جغرافياى تاريخي آن.
شعرونه
21 خپاره شوي شعرونه
شهداى قندهاربشپړ شعر ولولئ
شهداى قندهار
علامه عبدالحۍ حبيبي
به راد مردى مردان وطن بود آباد
جهان پير چنين رسم كهنه اي بنهاد
بيا به تربت ما اندكى تأمل كن!
عظيم درس شهامت پذير از استاد
حصار شهر چو منكوب شد بدست عدو
وطن ز جور اجانب نهيب ديد زياد
براي حفظ وطن سر نهاده ايم بكف
عدوى دين بهزاران هزار، و ما هفتاد
بسال هجري الف و دويست و هفت و دو
"هماى اوج شهادت بدام ما افتاد"
بخاك و خون بتپيديم در ر ۀكشور
بلي، بغيرت مردان وطن شود آزاد
هميشه زى! به جهان اى وطن بفر كهن
زخون ما بر و بومت هماره گلگون باد!
زنداني اصطبلبشپړ شعر ولولئ
زنداني اصطبل
علامه عبدالحۍ حبيبي
شنيدم چو نادر شۀ چيره دست
عدالت بود كار مرد مهينبشپړ شعر ولولئ
عدالت بود كار مرد مهين
علامه عبدالحۍ حبيبي
سپاه ظلمبشپړ شعر ولولئ
سپاه ظلم
علامه عبدالحۍ حبيبي
دلا منال كه دور سخن نخواهد ماند
سرود دشمن و اندوه من نخواهد ماند
چنانكه جلوه مرغ چمن به جاى نماند
سياه چادر زاغ و زغن نخواهد ماند
بهار آيد و گل خندد و بگريد ابر
غبار غم به عذار چمن نخواهد ماند
مدار غم كه حقيقت نمى شود مغلوب
نگين جم به كف اهريمن نخواهد ماند
رود ز كشور ما "جيش" ديردون پليد
سپاه ظلم بخاك وطن نخواهد ماند
نغمه هاى گرمبشپړ شعر ولولئ
نغمه هاى گرم
علامه عبدالحۍ حبيبي
درياى خشك لببشپړ شعر ولولئ
درياى خشك لب
علامه عبدالحۍ حبيبي
بآستانِ آزادگانبشپړ شعر ولولئ
بآستانِ آزادگان
علامه عبدالحۍ حبيبي
ملي محبتبشپړ شعر ولولئ
ملي محبت
علامه عبدالحۍ حبيبي
په هر لوري "پښتوننخوا" کي
تل د وروڼو يارانه وي
يو ملي نشاط شغف وي
د سرور يو هنگامه وي
په هر ځاي کي چي اوسيږي
پښتانه په يوه خوله وي
په نعمت په ښادو ښاد وي
مينه تل سره توده وي
زه جاريږمه له تا نه، ته له ما سره خوږ ورور يې
پر يوه لوري مو يون وي، زه يم ستا ته زما د کور ىې
زوړ عظمتبشپړ شعر ولولئ
زوړ عظمت
علامه عبدالحۍ حبيبي
زه له وروره سره کښينم
لاس تر غاړه ئې خواله کړم
بيا نو وړاندي و دنيا ته
د لوړتيا زړه نقشه کړم
د شير شاه قدر شي نوي
چه را ياده بنگاله کړم
د ايشيا په منځ کي بل وار
د احمد په دود ناره کړم
د غوري داستان شي نوي، د غزني دوران شي نوي
مړې ايرې مي بيرته اور شي، زمانه څراغ روښان شي نوي
زمانهبشپړ شعر ولولئ
زمانه
علامه عبدالحۍ حبيبي
زمانه پر مخ روانه گــــــــــــــــړنـــــــدي ده
انتظار نه کا زموږ د پــــــــــاڅــــــــــيدلو
ياران لاړل په چمن کي نـــــــــندارې کـــا
موږ يو پاتي لا په څير د يخنـــــــــــيولو
زړه دي سوړ حيات بيخونده سينه يخه
روح آرزو کړې د کالند د تــــــشولــــــو
په يوه پياله دي مړ قوم را بيدار کــــړه
گوره ځي مخ د گړنگ په پريـــــــوتــلو
د ژوندون خزان به ټول بهار بهار شي
که ساقي وکړي همت د مي ويـــشلو