عبدالهادي هدایت

خـــــــدا یــــه پښتــــو شـوه دکوڅوملنګه
شـولـــه خفــــــه دپـــښـــتـنـــو ملــــــنګه

حـــــیرانــه ګرځــــــي پښـــــتانه لـــټوي
شوه دکوډیـــــو او خــــیمو ملنـــــــــــګه

په محلونو کی یي شپـــــــی نـــکیـــــږی
زړه چاودی تللـــی دبچــــــــو ملنـــــــګه

بی ننګ بچي یـــــــی هیڅ پوښتنه نکړي
ده په ژړا او اســــــویـلـــــو ملنـــــــــګه

هیڅ یو غمــــــخور یی پیدا نشــو دلــــته
هرچاته ده نـــــن په ګــــــیلو ملنــــــــګه

نه یی پردي او نه یی خـــــپل پکار شول
چی خرڅه شوله په پیســـــو ملنــــــــګه

هریو لغت یی بـیل بـــــیل ملک واخیسته
راته خرڅیږي تـــر نقـــــطو ملنــــــــګه

چادانشګا راوړه پوهنتون یی خــرڅ کړه
ورته پښتو شوه په خـــیرو ملنـــــــــــګه

چادکلتور په ځائ فرهنــــــــــګ راوړلو
پښتو یی کړله د څو شپو ملنـــــــــــــــګه

هادي تبا دی د پښتــــو دښــمــــــــن شي
چی پری خوشحاله شي پښتو مــلنــــــګه

ملامته ازاد ګرځي
بیګناه زوړند په دار دی

څوک هم غږ کولی نشي
بې پوښتنې غوندې ښار دی

په خپل کور کې میلمانه یو
نن میلمه د کور واکدار دی

که دې نوم د حق اوچت کړل
جوړ په خونه دې بمبار دی

هر چا خم سر دی نیولی
څوک ویده دی څوک بیدار دی

یهودان ښه په مستۍ دي
کړی یې بیا په مونږ ګذار دی

ورته ځان مو تسلیم کړی
لوۍ الله زمونږ بیزار دی

هیڅ تحلیل کولی نشو
دا د چا د اه ازار دی

هادی غږ په خلکو وکړه
قربانۍ ته څوک تیار دی