زاهد شاه انګار

سورى،سورى په مر دکيو لګيدلى کتاب
له بړ بوکو سره تا ويږي سوځيدلى کتاب

ډوډۍ ترې واخلئ خو کتاب نه،کبيره ګناه ده
د ماشومانو له لاسونو ما ليدلى کتاب

زړه مې اوبه پرې څښلي نه دي لا يې هم لولمه
لامې ياد نه دى ستا دسترګو غوړيدلى کتاب

له کومه قومه چې نا لوستى بې اوازه پاتې
پر حال يې تل توري په توري ژړيدلى کتاب

د چا غزل سلګۍ،سلګۍ د چا سندره په کې
لکه ګلاب دى پا ڼې،پا ڼې رژيدلى کتاب

د شنه منګي وچه کيسه به پکې بيا راشنه شي
انګاره پيغلو د ګودر لار کې موندلى کتاب

لاس دې په خوله ايښى ګونګۍ نور په خبرو راشه
اې! تاته وايمه جينۍ نور په خبرو را شه

د هر تصوير د هرې پاڼې تلا وت يې وکړه
زړه ته راغلې توتکۍ نور په خبرو را شه

په ترنم کې راته ووايه يو ښکلى غزل
د غزلونو تورا نۍ نور په خبرو را شه

دا د اوښانو بهيرونه په رمباړو ورکي
ورسره شرنګ وهه کوچۍ نور په خبرو را شه

ستا په تورونو يې ده توره د خيال سپينه لمن
انګار ته ورته ليونۍ نور په خبرو را شه