محمد يوسف خدمتګار

عجيبه غوندې جنون يمه
دهيلورڼا ګانو
خو احساس زما بندي دی دزاړه
دود اوکلچر

زماژوند کوشش لټون دی دارمان
دښکلا ګانو
په زړه فکر پسرلی يم ابا دي
دلر او بر

ته بيړۍ له ګلو ډکه توپانونه
درنه تاودي
زه دې بيخ دستر دريا ب يم دي
چپي زما په سر

ته هم جام يې هم ساقي يې هم
وصال يې هم کمال
ته ساز يې هم اوازيې هم زما
په حال خبر

ستا غمونه هسې نه دي چې يې
ډوب کړمه په جام کې
زما هيلي هسې ښکلي لکه ستا
دماذيګر

ستا په مست ښکلي سبا چې تورو
لړو ماښام جوړ کړو
دا ميد سپوږمۍ روښانه ګرځوومه
ورپه ور

خير که زه دې رابهر کړم په
لمسون دزوړ اغيار
زه به وياړم ستا په مينه چې
په سمه يم که غر

ته ډاډه اوسه وطنه زما مر ګ
او ژوندون ستا دی
هيربه نه کړم ستا ډاګونه که
شم شاه دبحر وبر

پا لنګ ؤ دسرو ګلو منځ کې
ناسته زما مينه
صراط نه چې ورتېر شومه هلال 
مې په کې وليد

نه شيخ نه يې ريا وه نه رقيب
ؤ نه ا غيا ر
راسا د شينخالۍ د زنې خال 
مې په کې وليد

ما نن زمانه وليده چې ټيټې
سترګې ګوري
ما تير وختونه وليدل خوشحال 
مې په کې وليد

ما وليده مير ويس د نازو غيږ
کې لو بيدلو
تدبير مې په کې وليده وصال 
مې په کې وليد

غازي امان مې وليد ه غفار
بابا تر څنګه
خجل شومه له ننګه چې خپل حال
مې په کې وليد

خوچې سترګې مې شوې خلاصې نه
طاقت ؤ نه ځواني وه
يو جرنګ دښاپيرو ؤ چې يو ټال 
مې په کې وليد

زه چې دچا مينه کې ګرځم لېونی
په بيديا
هغه نا پوه زماګرېوان پورې
خندل لا ړ

خير دی جانان به تېروتلی وي
اخيربه پوه شي
زاړه ټپونه مې په زړه
ناسوريدل لاړ

زه له اغياره ګيله نه کو وم
روېباره واوره
زمونږ ترمنځه پټ لوظونه
ماتېدل لاړ

زه په اسمان کې دښکلا په نامه
ستوري شمېرم
غلي په وريځ کې دلمرمخ ته
تېرېدل لاړ

پښتون اشنا غږ دجرس وانه
ورېده که څنګه
کاروان يې لار کړله بدله په
ځنګل لاړ

لويه کوڅه راباندې تنګه شوه
راووتمه
سپي دغماز راته هرلورې غپېدل
لاړ

اوښکې مې لاړې مسا فرې شولې
څيري ګريوان باندې ورلرې شولې

لمن مې ا و ر د نفا ق و ا
خستلو
د بد نا مۍ جو ړ ې خبر ې شو
لې

اشنا رقيب په څنګ کې ونيو لو
د عا شقۍ ماتې لښکرې شو لې

سپوږ مۍ ترې وخو ړه دشپو
ليوانو
د ر ڼا ګا نو ميند ې بو ر ې
شولې

د ملا لۍ خويندې بهر و وتې
چې په ډ يو شپې ز ور ورې شولې

پکو ل پټکی را نه مغلو يو ړ ل
قولې خولۍ مې مرورې شولې

کا ر ګه دباز چګس ته پورته
شولو
هو ښيا ر ې ز رکې قلند رې
شولې

ط§ی ط²ظ…ط§ ظ…ظˆط±ې ط§ی ط®ظˆږې ظ…ظˆط±ې
څظˆظ…ط±ظ‡ ظ¾ظ‡ ظ…ط§ ظˆع©ړظٹط¯ې ظ…ظˆ ط±ې

ط²ظ…ط§عکظˆظ†ط¯ظˆظ† ط¤ظ„ظ‡ ظ†ط§ط®ظˆط§ظ„ظˆظ†ظ‡ ډع©
طھظ‡ ظ…ې طھط± څظ†ګظ‡ ع©ړظٹط¯ې ظ…ظˆط±ې

ع†ې ظ„ط§ ع©ظˆع†ظ†ی ظˆظ…ظ‡ ظ„ط§ ع†ط§ط±ظ‡ ظˆظ…ظ‡
ط²ظ…ط§ ظ¾ظ‡ ط­ط§ظ„ ط¨ظ‡ ط¯ط±ط¯ظٹط¯ې ظ…ظˆط±ې

ع†ې ظ„ږ ط±ط§ظ„ظˆی ط´ظˆظ… ظ„ظٹظˆظ†طھظˆط¨
ظˆط§ط®ظٹط³طھظ…
ظ‡ط±ظ‡ ط´ېط¨ظ‡ ط¨ظ‡ عک ړ ظٹط¯ ې ظ…ظˆ ط± ې

ط²ظ‡ ظ…ې ط¯ظ…ظٹظ†ې ظ¾ظ‡ ط§ظˆط± ظˆط³ظˆط²ظٹط¯ظ…
طھظ‡ ظ…ې ظ„ظ‡ ط؛ظ…ظ‡ ط³ظˆط²ظٹط¯ې ظ…ظˆط±ې

ط¯ظ…ط­ط¨طھ ط¯ظˆښظ…ظ†ط§ظ† ط²ظˆط± ط´ظˆظ„ ظ¾ظ‡ ظ…ط§
طھظ‡ ظ¾ظ‡ ظ…ط§ ط±ط§ ط؛ظˆ ړ ظٹط¯ ې ظ…ظˆ ط± ې

ط§ط®ط± ظ…ط¬ط¨ظˆط± ط´ظˆظ… ع†ی ظ„ظ‡ ع©ظ„ظٹ ظˆځظ…
طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ط³ط®طھظ‡ ظ¾ظˆظ‡ظٹط¯ ې ظ…ظˆط±ې

ع†ې ط¯ ط®ط¯ظ…طھ ط´ظˆظ… ظ„ظ‡ طھط§ ظ„ط±ظٹظˆطھظ…
ط§ظپط³ظˆط³ ط§ط±ظ…ط§ظ† ع©ظˆظˆظ… ظ¾ظ‡ ط¯ې ظ…ظˆط±ې

ژوندون څه دی شور وشر دی چې
تيريږي
هر دوران يې راهګذر دی چې
تيريږ ي

څه به خوښ شي چا چې غم ليدلی
نه وي
ژوندون ښکلی ماذيګر دی چې
تيريږ ي

ر ڼا تل د شپې د تر پا يه ا
نتظا ر وي
خندل هسې لنډ سهر دی چې تير
يږي

دغمونو يو با زار مې زړه کې
جوړ دی
يو د ننه بل بهر دی چې تير يږ
ي

د ځوانۍ لالونه وخوړل وختو نو
خيال هوس هم يو سفر دی چې
تيريږي

په موسکا دې په وعدو باندې
ژوندی يم
د ګلمخو د ا هنر دی چې تير يږ
ي

په نيشه کې مې نظر شو په وچ
شونډو
خوار کډوال کډه په سر دی چې
تيريږي

مبارک ووايم چا ته چېرې لا ړ
شم ؟
جدايي لکه محشر دی چې تيريږي

دلته ټول په تليفو ن مبا رک
وايي
په ژړا زما اختر دی چې تيريږي

خدمتګار دې پروا نه لري اختره
ښکلې يار يې مرور دی چې
تيريږي