سعيد ګل

پو نفر يهود زو عربان يو شي
د ا عياش د يندار آ بي ا يما ن يو شي

دوی چې د قرا ن پيروي پرېښود ه
کله يې د جها د تو ره چې کيښود ه

عيش کښې د شر ا بو ا وکبابو شو ل
مينه کښې د مست ژوند د ا سبا بو شول

د وی چې ښځې لوڅې ا و بر بنډې کړې
کله چې شيخا نو ږيرې شنډې کړې

بيا نو غلاما ن د امريکا شول د وی
ځکه د اسلامه نور جد ا شول دوی

و ينه يې بې قدره او ارزا نه شو ه
پېغله يې د بوش خو اته روانه شوه

د ښمني د امريکي سل چنده زياته
کمونيزم نه اسلا م سره سينه کښې

بې ا يما نه را ته ښکا ري هغه خلک
چې همکار د امريکې دي منطقه کښې

وو  ارمان لنډکروزر، ښځې کورونه
وو ملت سره دا خلک په دوکه کښې

هغه چا ته وا يم چه غلام د ا مريکې دی
څرنګ چې کا رمل ذليل شو تا ته هم پېغو ر دی

د ی به وي خو شا له چې وزير با د شا ه قا ضي يم
د ا د بل نا نځکه ا و د لا س آ له د چو ر دی

د ا کله ا زا د د ی چې پردي يې کړي سا تنه
د ا د کا رمل ورور هم د پرد و په ټا نکو سپو ردی

د وی که په ريښتيا هم ا منيت خپلو ا کي غوا ړي
بيا څله ښا غلي نه د پلا ر په لار نه موردی

چې تهذ يب يې ا زا د نه وي
چې و طن يې ا با د نه وي

چې په لا ره د ا غيا رځي
چې شرا ب و څښي خما رځي

چې بې کو ره در په در وي
مړ زخمي خاورې په سر وي

فيصلې يې چې ا غيا ر کړي
د ما ښا م کا ر چې سها رکړي

د ا لله په با ب شکمن وي
په ډالر  دينا ر مين وي

چې و يريږي د مخلو ق نه
مسلما ن سره تعلق نه

نشې تر ېنه هير شوي د شرا ب ا و د کبا ب
ليد لی چې نشي چا وي د سترګو د خما ر

با ڼه يې لږي غشي د ځيګر په سر رسا
شرنګا يې د بنګړو مړي د قبر کړي بيدار

سرې شو نډې چې مسکۍ شي شرموي سترګه د لمر
بدن مې لو لپه شي چې د زرکې کړي رفتا ر

نا زونه ا د ا ګا نې کړي ښا يسته ا نې با نې
ډهلي تخت به دې هېر شي چې يې غيږ ته شي ګزا ر

چې قربا ن خپل سر ديد ن لپا ره نکړي
د رقيب غما ز خلا ف کې په جنګ نه وي

چې په نوم د مجنون څښل د پيو غوا ړي
د ليلا په خو ا ست په وينو کې رنګ نه وي

همېشه چې د غما ز په لا س لو بيږي
هيڅ وخت تللی چې په لا ره د ننګ نه وي

په مشکل کې دم تعويذ غوا ړي ملا نه
چا د پا ره يې منلی قلنګ نه وي

را خطا به شي د ډير ا وچت محل نه
بيا قبو ل به يې سوال هغه د رنګ نه وي

ډېر ا نتظا ر د رته په لا ر ولا ړدي
ډېر دې د د وه سترګو ليدوکې سوي

پلو دې پو رته کړه د سپينه مخه
ډېر دې د پټ مخ ا سويلو کې سوي

ګيلي به نکړم که نصيب مې نشي
ډېر دې د وصل په شېبو کې سوي

خيرکه رقيب غما ز هر څه ووايي
ډ ېر دې د مينې تهمتو کې سوي

هغه چې طمعه يې د جنت لرله
د خپل عمله د و زخو کې سوي

وې يې قا نو ن مې د ا لله منلی
رسم رواج جهل د و دو کې سوي

وا يي خدمت د ا نسانيت کومه
خو انسانان يې په ظلمو کې سوي

هلته شرا ب سا قي په لاس نيولي
هلته شيخا ن يې په توبو کې سوي