اوږۍ اميل

وخت چې زما هيلونه لاسونه په ســــــــــــر واړول
ماهم له دې غمه ډک جـــــامـــــــونـه په سر واړول

مانه په ژوندون کې د نجات ساحل چې ورک شولو
ما دغم درياب کې طــــــــوفـــــــانونه په سر واړول

دا ماشوم زړګى چې مې زندان ستـــا دغمونو شو
ما پدې زندان کې ځنــــــځيــرونه په ســــــر واړول

خوب ارام چې ﻻړستا له غمـــــــــــه زما سترګونه
ماپه تورو شپوکې شوګيــــــرونه په ســـــــر واړول

تاکه مې دګل غوندې نازک زړګى زخــــــمي کړلو
ماهم دغاټول غوندې داغونه په ســـــــــــــر واړول

خير دى که اميل شوم اودغم غاړې ته ولـــــويدم
ګوره چي مې څنګه فريادونه پـــــــــه ســر واړول

اې زما دمينې مسته ليونيه
ته پوهيږي ؟
چي زما د زړه په کورکې
يوه نوې رنګينه غوندې وږمه په چليدو ده
زما دهيلو مړاوې شوې غوټۍ بيا په غوړيدو ده
راته وخانده په مينه
هسې شانې
چې د درد اود غمونو له ماښامه رابهر شم
دغزلو اوسندرو
په ښايسته غوندې انداز کې
ستا د زړه محل ته درشم
راته وخانده په مينه
هسې شانې
چې زه تانده سده غوټۍ شم
ستا اميل شم ستا اوږۍ شم
يوه مسته ليونۍ شم