سعادت

پــــه بـــیــــر حمي  مي وژني څوک زما تقصیر نه ښیي

چــــاتــــه دې خـــداي د چا د دوه ستر ګو تا ثیر نه ښي

ولـــــي دې ایـــښــــي در قـــیــب انځور زما په مخکي

مــــومــــن تـــــه څوک جانانه غوښه د خنځیر نه ښیي

لا درښـــتـــیـــــا ویـــلــــو وخـــــت را رسیـدلي نه دي

رڼـــــه هـــنــــداره تــــر ګــــمـــیــو کي تصویر نه ښیي

څــــو اســیـــرانـــو خـــولــــي تـــړل وژل کیږي یو، یو

مـــرګ یـــې مـــنـلي خو د ښمن ته خپل امیر نه ښیي

پــــه تـــېــرو پــوه یو مستقبل په هم ماضي شي اخر

خـــیــــر کــــه د مــخـــه ملا ئیکې مو تقدیر نه ښیي

خلک  راوزونه ساتي زړونو کې پټ، نه یې وایې

لـــکـــه تــا هـــر څوک سعادته خپل ضمیر نه ښیی

پخپل مرئي چي شهزادګۍ له ستوني غږ وباسي

داسي په ماباندي کوچۍ له ستوني غږوباسي

کټ ، کټ یې وخندل د زړه په سر یې وویشتمه

لکه ټوپک چي په مرمۍ له ستوني غږ وباسي

اوښکي مې نه ویني جانان راباندي نه پوهیږي

هغه وخت پوه شي چي سلګي له ستوني غږ وباسي

له ویرې نه ژاړي ما شوم د مور په غیږ کې پټ شي

چي په کوڅه کي لیونۍ له ستوني غږ وباسي

موږه نفس لرو هم ستوني خو آواز نلرو

پردي نفس باندي شپیلۍ له ستوني غږوباسي

څوک به یې وژغوري او څوک به یې آواز واوري

که د مارستوني کي مرغي له ستوني غږوباسي

زمري راویښ شي پړانګ حملي ته تیاری ونیسي

چي کله هم تږي هوسۍ له ستوني غږوباسي

کوم سلیمان په رابه پیداشي دا دیوان به بندي کړي

په تر نم به ښاپیرۍ له ستوني غږوباسي

نوم به دیار وی سعادت نور به څه ووایم

که مي یو ځل د دار رسۍ له ستوني غږو باسي

ښـــایـــــي نـــفــــس رابـــښــی یــاره د همدي لپاره

لـــمـــر چــــي رڼـــــا ورکوي ستورته د شپي لپاره

ځیني دي لري درنه تښتي چي ژوندي پاتي شي

ځـــیــنـــي شــته غواړي دې دژوند دادامي لپاره

کـــه مــیــخــانـــه کــې مي د عقل قرباني ورکړله

ســـرمـــي ورغــــو ي کــــي راوړي د کبعي لپاره

مــــلا بــــه وروي د جــومــات تړلي نیمه شپه ده

ګـــنـــاه مـــي کـــړي چـیرته لا ړشم د توبي لپاره

کـــلـــه یـــاغــي ښه معلومیږي کله خړ په خاورو

ســـر بــغــاوت ته ،سر پیدا دي د سجدي لپاره

دا چـــي لــه جسمه الوتي نشي تقدیر سوي دي

د ســـعـــادت د روح وزرونـــه دهــغـــي لــپــاره