قدرت الله حلیم

دچا سهار د چا ماښـــــــــــام اوښکې وې !

زما په سترګو کی مـــــــــدام اوښکې وې!

 

ډيري مي توی کړې په ژوند کې اوښکې!

 اوس بـــــــه هم پاته لا يو جام اوښکې وې!

 

بيا بــــــــه حليـــــــــــم اقتـــــداء نکړم پسی

هرچه پر سترګو د امـــــــــــام اوښکې وې

آشنا داوښکو څو جرګې دي قبلوې ئې که نه؟  

  د زړه په کور دې ميلمنې دي قبلوې ئې که نه؟

 اوښکې مې نه دي دا دزړه له تله وينی څاڅې!

لکه ياقوت له رنګه سرې دي قبلوې ئې که نه؟

 

  هره شپه مې ستا په ياد کې ميلمنه شی!

    خو دڅـــــــــــــــــوشيبونه پس بيرته ستنه شې!

         ډير می نه پريږدي ليــدو ستا دتصويرته

بس! تصوير او سترګو منځ کې مې پرده شی

پرخه پرګل وه پرتـــــــــــه لــــــــمر لا ختلی نه وو

 هغه تنکئ ګل لا غوټــــــــــــې وه غوړيدلی نه وو

 

بلبل به هر سهار چيـــــــــــــغار کړلوپه ډيره مينه

لائې سوروالی دګـــــــــلاب سترګو ليدلی نه وو

 

بورا به راغله په طـــــــــــواف به شوه غوټيو ځينی

ارمان د زړه ئـــــــــــــــــې وو نيم پاته لاختلی نه وو

 

 سيمه نيــــــــــم فرش وه نيمه خړه دبهار په طمعه

پر ټوله ځمکی لازرغون فرش غوړيدلی نه وو

 

مينو زړونوکې هـــــــــــــوس لاپه ټوپونو نه وو

منګی پراته وو بر ګــــــــودر ئې  لا کتلی نه وو

 

سيلۍ پر راغله د بهار په هيله ټول تباه شول

حليم ويده وو لا ګلـــــشن ته خوځيدلی نه وو

تانده اوښكه چې ګرېوان باندې سپره وه
هغه زما د زړه پــــــــه وينو باندې سره وه

بېلتانه دې شو انــــــــــګار زمـــــــــا لپاره
ځكه جوړه راته لويه انــــــــدېښـــــــــنه وه

څوك به نه و خو بس زه به ګرځېـــــــــــدمه
زما ملګرې يوه د مينې پـــــــرښـــــــــــته وه

هم سهـــــــــــــــار او هم ماښام وم لالهانده
چې پر مــــــــــا كـــــــــــــله راغلې دا څپه وه

پاتې مې نيمګړې شوه تنكۍ ميــــــنه
ويې رژوله زما سېــــــــــلۍ ميـــــــــــــنه

نه يې دي خندلي لاد ګــــــــــــل په خوله
زړه كې يې ده پاتـــــــــــــې د غوټۍ مينه

اور به شي، لمبه به شــي، لوګۍ لوګۍ
زړه كې مې تودېــــــــــــــــږي لېونۍ مينه

ناست به تنها خــــــــوښ وي له رمې سره
نه لــــــــــري شپـــــانه بې له شپېلۍ مينه

خوښ مـــې په رښتيا روزګار د مينې دى
نــــه لـــــــــــــــري هېڅوك همېشنۍ مينه

په زړه كې مې راګرځي څو يادونه د جـــــــــــانــــــــــان
په سترګو سترګو وينم تصويرونه د جـــــــــانـــــــــــان

رويبار هم په سرو سترګو داسې وايــــــــــــي كله كله
غماز څــــــــــــــــــيرل په لاره كې خطــــــــــونه د جانان

يو لاس به روايت د ټول جـــــــــــهان كــــــــــړي راچپه
راځي به ښه بېخاره بيا خيالــــــــــونـــــــــــــــه د جانان

يو رود په خروش روان و، په كې څرك واهه سندرو
ښكاره وو ډكېـــــــــــــدل تر ېــــــــــــنه لاسونه د جانان