د قرآن کریم پښتو ژباړه

51-7 قسم دى په اسمان چې د لارو والا دى

51-8 چې بېشكه تاسو یقینًا په ګده وډه (مختلفه) خبره كې يئ

51-9 ګرځولى شي له دغه (قرآن، نبي) نه هغه څوك چې (د الله په علم كې مخكې) ګرځول شوى دى

51-10 اټكل كوونكي دې هلاك كړى شي

51-11 هغه كسان چې دوى په ډېر غفلت كې دي، هېروونكي دي

51-12 دوى پوښتنه كوي چې د بدلې ورځ به كله وي؟

51-13 په هغې ورځ كې چې دوى به په اور سره په عذاب كولى شي

51-14 (وبه ویل شي!) تاسو خپل عذاب وڅَكئ، دا هغه (عذاب) دى چې تاسو به دا جلت غوښته

51-15 بېشكه متقیان (پرهېزګاران) به په جنتونو او چینو كې وي

51-16 په داسې حال كې چې هغه څه لره به نیوونكي وي چې دوى ته يې د دوى رب وركوي، بېشكه دوى له دې نه مخكې نېكي كوونكي وو

51-17 دوى به د شپې په لږه برخه كې ویده كېدل

51-18 او په چرګ بانګونو كې به دوى استغفار كاوه

51-19 او د دوى په مالونو كې به د سوالګري او د محروم (مسكین) حق و

51-20 او په ځمكه كې د یقین كوونكو لپاره ډېرې نښې دي

51-21 او ستاسو په ځانونو كې هم، ایا نو تاسو نه وینئ

51-22 او په اسمان كې ستاسو روزي ده او هغه څه چې تاسو سره يې وعده كولى شي

51-23 نو د اسمان او ځمكې په رب مې قسم دى چې بېشكه دا (خبره) یقینًا حق ده، چې د هغې په شان ده چې تاسو خبرې كوئ

51-24 ایا تا ته د ابراهیم د عزتمنو مېلمنو خبر رارسېدلى دى

51-25 كله چې دوى په ده ورننوتل، نو ويې ويل:(مونږ په تا سلام اچوو) سلام اچول، ده وویل: (په تاسو دې) سلام (وي او په زړه كې يې تېر شول چې دا) نا اشنا خلق دي

51-26 نو په تېزۍ سره خپلې ښځې ته لاړ، پس یو (وریت كړى) چاغ سخى يې راوړ

51-27 نو دغه يې دوى ته ورنژدې كړ، ويې ويل:تاسو ولې نه خورئ!

51-28 نو له دوى نه يې په زړه كې وېره وموندله، دوى وویل: ته مه وېرېږه او دوى ته يې د ډېر پوه هلك زېرى وركړ

51-29 نو د ده ښځې په چغې كولو سره مخ ورواړوه، پس خپل مخ يې وواهه او ويې ويل:(زه) زړه شنډه بوډۍ (یم)

51-30 دوى وویل: همداسې ستا رب ویلي دي، بېشكه هم هغه ښه حكمت والا، ښه پوه دى