زما نه ورکه شوله لاره خدایه څه وکړمه

ک‌‌‌‌‌‌ډه به اخلم له دي ښاره خدایه څه وکړمه
د نفرت وریځو دخلوص اسمان په یو دم ونیو

مینه کمبږي بي اختیاره خدایه څه وکړمه
ژاړي سلګو کې چې دیو بل نه بیليږي زړونه

یار چې بیلږی د خپل یاره خدایه څه وکړمه
د کار سړي رانه د مرګ بلا یو یو وخوړو

ستوري پریوزي له مداره خدایه څه وکړمه
چې د بي وزلو د خولي آه ورته مانا نه لري

هیڅ نه ویریږي له ازاره خدایه څه وکړمه
زړګي مي ‌‌‌‌‌‌ډک دې کوم یو یاد، کومه خبره وکړم

خوله مي ونه سپړي بیداره خدایه څه وکړمه