د مرګ آذان
_____________ [ماتمي کابل ته] ____________
په خواږه خوب ويده کابله!

بيا دي څومره تېره چيغه تر خولګۍ ووته

زړه دي د خاورې مورکۍ و لړزاوه

در ننوتي بيا څه تور لړمان

بيا دي چيچلى دى وجود کومې وحشي اژدها

له زخمي تنه دي را خېژي څه مرګونې سلګۍ

کور د زړګي د هر افغان لړزوي

اورم دي بيا له هره لوري د ژړاوو محشر

روح د انسان لړزوي
په خواږه خوب ويده کابله!

بيا دي څه د اور لمبې له خولې را و ايستلې

سپرغۍ سپرغۍ يې کړه د خاورې مورکۍ

بيا درته راوړې کوم مختور سکروټې

چې په وجود کې دي بهېږي سور سېلاب د لمبو

وړي په اور سوي لوغړن ګلونه

چا دي در روږدي کړل کاله ته اورلړوني د جنګ

در سوځوي دي چې ټوټې د زړګي

دوزخ دوزخ انګار انګار دي کوڅې

له توښه و سول جنتي بادونه

لولپه شوې دي د ښار دي کوڅې
په خواږه خوب ويده کابله!

بيا را ويښ کړې چا د مرګ په آذان

چې خاوره مور دي په سرو وينو باندې ولمبېده

د کوم امام په خوله د کوم لمانځه لپاره دي نن

بچي کوي پخپلو وينو اودس

شوې له تا ده څومره لويه ګناه

چې هره ورځ دي سور په کاڼو د سجدو وي تندى

تا چې راوړى دى ايمان پر ژوندون

او تل د حسن او د مينې عبادت کوې

څنګه به وکړې ته د مرګ له تکې تورې فرشتې نه د رڼا خوبونه

پر تا واجب دى ماتم

چې رغوې بيرته چور شوي د بودا خوبونه.

________________________________