بيا د ویر د اختر شپه ده بیا غمونه دي لیکو یې

بیا هلمند په وینو ژاړي لحدونه دي لیکو یې
موږ د مرګ په شپه پیدا یو پر تندي مو جنګ لیکلی

له قسمته چاته ورسو ازلونه دي لیکو یې
تور نصیب مو اخترونه، پسرلي کښلي په ساندو

د غوټیو په موسم کي خزانونه دي لیکو یې
هره شپه تر بلي سره ده هره ورځ تر بلي توره

د جانان وطن پر شونډو پرهارونه دي لیکو یې
څوک ټوټې ټوټې پراته دي څوک شملې په وینو راوړي

په زلمیو جنازو کي اخترونه دي لیکو یې
لا به څونه چیغي وکړو د بېړۍ د ډوبېدلو

د پاسته ساحل په غېږ کي توپانونه دي لیکو یې
د لېوانو له منګولو د قصاب چړې ته ځغلو

د لستوڼي په مارانو تاویزونه( تعویذونه) دي لیکو یې
یاسالار په سترګو ړوند دی یا غلیم مهار اخیستی

په سکروټو کي مزل دی رباتونه دي لیکو یې
جهاني راسره نسته د خوښۍ د ورځو زېری

قلمونه دي چي ژاړي غزلونه دي لیکو یې.
۲۰۱۷-۲۲-۶

ویرجینیا