په دې دومره ننواتو او زاریــــــوو

تا وانخست لاس له خپلو خپلسریوو

که بدلی په وارو خپلې جامې کړې

نه پټېږې په دې خپلو مرداریــــوو

له غلیم سره دې کړی تعــــهد دی

چې پیسې درته رالېږي په لاریوو

درغلی ښې پخې خښتی په لاس دي

دېوالونه جــــــوړوه له کــــکریوو

هره خوا چې سترګې اړوم ماتم دی

وطن ټول واخست پر سر نا کراریوو

ټول لاسونه سبا خپل ګرېوان کې ګوره

دهغو چې تا نیولی له مر یوو ؟!