لکه سيوری بدرګه راپسې ګرځي

د غزل يوه سو ژه راپسې ګرځي
زه تورن پر محبت يمه دښکلو

پښتنو کړی جرګه راپسې ګرځي
ا نعامونه يي په سر زما تړلي

له پرون ټوله کامه راپسې ګرځي
نه پوهيږم څه به وايي څه به کاندي

يوه ښکلې دور دانه را پسې ګرځي
لټوي به مې غزل په کتابو کې

بيا به تېره زمانه راپسې ګرځي
زه ((سړې)) په تېر وتنه کې ورپېښ شوم

اوس دا ټوله مېکده را پسې ګرځي