څه وليکم؟

!ای افغانه

سم انسان شه

يو کاروان شه

وځلېږه

لکه ستوری د آسمان شه

ــ * * * * * * * * * * * * * * *

نور جنگ بس دی ليونيه

وږی تږی د قدرته

گټه کړی نه شې قسم دی

د پرديو له خدمته

څه نادودې دې ونکړې

ای منکر له ندامته

د نفرت د اغځو ياره

ای دوښمن د محبته

يو خوشبويه گل د مينې د بوستان شه

ـ * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا اخيستې له چا نه ده

قباله د ستر وطن

دا هيواد ويجاړوه مه

د اغيارو په گفتن

ولې تښتې له نرخونو

د نيکونو د مسکن

شاو خوا ته دې خوځيږي

پرديپال پمن پمن

د يتيم له آه ناترسه له الله ځنې ترسان شه

ـ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

د فساد له ډنډه ووځه

کثافت دی بدبويي ده

کړه شنوا کاڼه غوږونه

ستا په برخه رسوايي ده

د اوچتو غرو هيواد کې

ناروا بې همتي ده

مظلومان کړي فريادونه

جنگ راوړې تباهي ده

ترهگرو, لنډغرو کور مو ونړيږه وران شه

ـ * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

د اشغال نيانځکو ولې؟

ستاسې خوښه بلواکي ده

چوکۍ غواړئ اجنبي نه

اشغالگر ته مو زاري ده

د تاريخ پاڼې گواه دي

دلته غوره خپلواکي ده

په دې خاوره د غيرت کې

تل مردوده بې ننگي ده

د نفاق خزانه ورک له تاريخي افغانستان شه

ــ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

!ای افغانه

سم انسان شه

يو کاروان شه

وځليږه

لکه ستوری د آسمان شه