له مڼو ډکه ټوکرۍ مې په سرایښې
لویه لاره کی ولاړیم
هر مین چې د خپل یار په لوري درومي
یوه غټه سره مڼه ورلره ورکړم
هره پیغله چې تیریږي مې له مخې
شنه خندا راله ډالۍ کړي
سرې مڼې څخه چک واخلي .
په دې پیغلو کې یوه ده
غنمرنګه سره لمبه ده
نه خوخاندی نه څه وایی
ته به وایې پوهه نه ده
دا مڼې د میدان ښآر دي
له شکرو څخه ډکې
پیمانې دې میدان ښار دي
زه له ځانه سره وایم
خیر دې نه دې راته خاندي
آن څپیړه دې هم راکړي
خو مڼه دې له ما واخلي
وروسته وروسته په دی پوه شوم
دا مڼې چې زه یې پلورم
دا مڼې د دوی د باغ دي
له هماغه وخت راهیسې
سرې مڼې مې په زړه داغ دي