خپل ځان چې لټومه ستاسې ښار کې يم ورک شوئ
يو سر يم يو مـــې سيورئ لويه لار کې يم ورک شوئ

ما ډير په غاړه واخيستو آزار د خپل د سيوري
چې ډير مې شو تر خپولاندې آزار کې يم ورک شوئ

يو څو نيزه لوئيدلئ يې آسمان دزړه نه لـــمــره
په ټکنده غرمه په سور انگار کې يم ورک شوئ

خلک هرڅه په رڼا گورې تا وليدم ماښام کې
يو ستورې ځليدلـــم په سهار کې يم ورک شوئ

اوس گرځـــه راپسې په دې پيکــه پيکــه منگولو
يو رنگ وم د نکريزو په بازار کې يم ورک شوئ

په تورو خاورو سرې نښې د وينو راکې ښکاري
غمئ د چــا د غاړې انتحار کې يم ورک شوئ

هــــغه آرين چـــې ومه اوس هغه آرين خو نه يم
جانانه اوس د بل چا په اختيار کې يم ورک شوئ