ته ښځینه رنګ یې د سرو زرو

ته د جنت دیوه نوي ټوکیدلي ګل له شونډو
څڅیدلې هغه رنګ وې
چې د خدای نقاشو ګوتو ترې د حورې ښایست جوړ کړ
بیا یې ماته دې نړۍ ته راوستلې
ترتا مخکې ټول رنګونه تور اوسپين و
ته چې راغلې دا نړۍ ټوله رنګه شوه
چې هرځای دې قدم کیښود
له هرپله دې د ګلابو شکل جوړ شو

+ + + +
ته هغه ناشنا میوه یې د رنګونو
د ښکلا په څير په سترګو خوړل کیږې
ته یو ډک لوی سمندر د لاجورد یې
چې کشتۍ د سپينو ستورو دې څپو پورې شنې شوي

+ + +
ته ترټولو ښکلې نثريې دمینې
او شاه بیت دهرغزل او قصیدې یې
ته د رنګ او نور باران یې
په هر لور یې شیندل شوې
څوک به تا څنګه د تورو وړه لپه کې راټول کړي
‎ ‎ + + + +

یوه پیغله او معصومه رایحه یې
چې هروخت د سحر باد دې بیابان کې
د ناشنا ګل له سرو شونډو نه راتوږي
او په بوی دې د ډبرو ځیږ پوټکی وریښم کیږي

+ + + +
ته له سرو او سپینو زرو ښځینه و رڼاګانو
زیږیدلې د شرابو پیمانه یې
چې تراوسه دې هیڅ چا هم خوږو شونډونه
ښایست زبیښلی نه دی
اونه هم چا دې د مچکو په تودوخې
خپلې شونډې لمبه کړي

+ + + +
او ته توره مرغلره د انګور یې
تکه توره بَکره ګوړه د خرمایې
چې ماښام کې د روژې
او مازیګرپه میکده کې څښل کیږې
+ + + + +

ستايې ژبه له کنګلوغرنیو ژیړو شاتو جوړه کړې
چې سهار کې ستا خوږې خبرې واورم
تربیګاه مې له غوږونو عسل څاڅي

+ + + +
یوه نه راټولیدونکې ګنجینه یې دالماسو

له غومبورو دې اوبلن خواږه سره زر
هر وخت د سیند په آیینو باندې ځلیږي

+ + ++
ته زما طلايي رنګ یې د غنمو
ته تر ټولو مقدس او زرغون روح د یوه بوټي یې په وريځ کې

+++ +
ته د مینې او پاکۍ هغه کتاب یې
چې پیړۍ وروسته به هم د خلکو زړو کې لوستل کیږې
لکه عطربه د تورو له لمنو رابهیږې

+ + +
او ته هغه له رنګونو ډک کمیس یې
چې هر کال د پسرلي په شوخو ګوتو
هر یو بوټي ته په شوق اغوستل کیږې