ځواني مې مخکې په رښتيا له پوهېدو ختمه شوه
لکه د گل غوټۍ په يوه خوله خندېدو ختمه شوه

زه لا تر اوسه سر گـردان يم ، حـقيـقت لـټـوم
په توره شپه کې د رڼا ، په لټېدو ختمه شوه

د گناهونو توکي ډېر دي ، لا هوس هم شته خو
څه وکړم نور مې ټوله زېرمه، د توبو ختمه شوه

زړه مې ساتـلی د پـيـمخو ، لـه ښکاري نـظر وو
اوس يې درزا د چا د غشو ، په ويشتو ختمه شوه

د مينې کر به مې کاوه ، د يار د زړه پر لـلمه
د حاصل تمه د وعدو ، په ماتېدو ختمه شوه

مـا بـه د عشق په بـارانـه پسې پـټی گرځـوه
کيسه د مينې مو ، په هسې سرابـو ختمه شوه

ما د لمر کلي ته آرمان د رسېدو درلود خو
زنده گي مخکې ، د آرمان له رسېدو ختمه شوه

۲۰۲۱/۰۶/۲۱ – کوپنهاگن