د آسمان اوښکې څڅيږي، هوا خړه باراني ده
تورې ورېځې شوې رابرې، سېلۍ توره توفاني ده

تکو سپينو واورو اېل کړې، د اوچتو غرونو څوکې
د يخني پاغوندې ووري، د ږلۍ حکمراني ده

د دې ښار وجود نيولی، د سپېڅلي جنون تبې
د دې ښار په ميخانو کې، اوس رواج ملا خاني ده

هره ورځ مسلخ ته لېږدي، سرې غوټۍ د آرمانونو
د خزان د خدای په پښو کې، د گلونو قرباني ده

بيا دوران د معجزو شو، اندېښنه د وږيو نشته
په بغارو يې ماړه کړل، دا د شيخ مهرباني ده

ضَرَبَ او ضَرَبُ شوه ، ترانه د ماشومانو
قالَ قالَ ملا قالَ سرچپه مسلماني ده

د رباب په اعدام ژاړي، سريندې په چيغو چيغو
په لوټ شوي نيستان کې، بيا سندره زنداني ده

زوړ زاهد خراباتي شو، بې نوبته پيالې اخلي
د انگورو پېغلې ناڅي، د هوس د لور ځواني ده

د بازار پر سرلوحه يې، د پاچا حُکم ليکلی :
د کچرو قيمت جگ شو، د آسونو ارزاني ده.