ما د خپل رنګ ښکلو رنـګونو بـانـدې رنګ کړه یاره
کـه داسـې نشي ، ما د تـورو خـاورو زنـګ کړه یاره

شه د رقیـب تـر مخ راغـــاړې ، چـې لـمبه لمبه شي
سر مې د مینې په دونیا کې یو ځل دنګ کړه یاره

تـه بـې لـه مـا ، زه بـې لـه تـا ، یـاره نیمګړی یمه
رانه خوئـیدلـی ئـې راځه بیا مې تر څـنګ کړه یاره

هجـر تـور کـړی یمه خــیر دی ، خـوی مې ندی بدل
پــه محبـت ، د خــپلـې غــاړې مـې لـونګ کړه یاره

پـه کار مـې نـدي محـلــونـه د دونـیا تـري تـیر یـم
یـو وارې بـــیا مـې د کـوڅـو خــړو ملنګ کړه یاره

نشــته خـمــار پـدې پـیالـو کې ، ماتـه ئـې مه ډکوه
خمار خماره مې ، د سرو بنګـړو په شرنګ کړه یاره

بیلـتانه ډیـر دی ځـورولـئ ، باور وکــــړه په خدای
د زلـفو سـیوري تـه انـجان غیږه کې ړنګ کړه یاره