تباشیري ګلان

ستا د سترګومعلم ماته
فقط دومره لیک لوست وښود
چې یوازې ښکلی نوم دې لکه ګُل په تباشیر
د ښار په ټولو وچو ونو ولیکای شم
د هر ګل په بَکره پاڼه
ستا د شوندو شیریني او سره رڼا هم اوس لوستای شم

** * * *
بل مې دا هم درنه زده کړل
تاته څنګه لکه ونه ، په قدم قدم راشین شم
لکه ډکه له مڼو شیرینه څانګه ، د باد غیږ کې
په نڅا ، له پاسه ځان در وشیندمه

* * * * * *
خدای دې ماته
د ځنګله په شانې ډير لاسونه راکړي
چې مارغان پرې راته تل ستا د مچکو په لَهجه
تودې سندرې زمزمه کړي

یولوی باغ هم راته راکړي د انارو
چې ته کله په خندا شې
لکه ستا پر نرۍ غاړې مرجانونه ،
له سینو یې
لپې لپې یاقوت باد شي

محبت دې زه د هغه ماشوم ویر کړم
چې سوالګره زخمي مور یې وي روغتون کې
او دی غواړي په مبایل کې یې له غږه شیدې وڅښي