هیروم دې
هیروم دې ، درنه ځمه
لکه ونې چې توپان کې
خپلې پښې له ځانه پرې کړلې مرغۍ شوه
لکه پوندو د یو آس نه پورته شوې سپينه دوړه
چې له باده سره مل شوه بیا رانغله

هیروم دې هیروم دې
ما هم وریځو ته ویلي
چې باران لکه ماشوم په دې قانع کړي
چې له اوښکو او غږ پرته نور په پټه خوله وژاړي
نیمه شپه د خوب کړکۍ مې
په لمدو خیشتو لاسونو ټک ټک نه کړي.
ماسپرلي ته هم ویلي
نور له ځانه سره ، سره ګلان را نه وړي
د غاټول خوږه سینه کې لګیدلی هغه سور څراغ وفات شو!
بنفشې هم ومنله
چې نور ستا د خوږو زلفو تاند تصویر او د سنځلې په څير ژیړه خوشبویي راښکاره نه کړي
نسترَن هم
لکه نوې پیغله شوې سره مڼه
ستا د شیرینو اننګیو شیرچايی سندرې بس کړې

هیروم دې هیروم دی
زما زړه اوس ستا په څير په یوې تیږې بدل شوی
په دې تیږې مې نن هغه څراغ مات کړ
چې شیشه یې وه زما له خوږو سترګو جوړه شوې