شروع له میــنې نه کـــوم بـیا کار به نور کومه
له میــنه ګـــــرو سره یاره کلـــی کـــور کـــومه

سوځــم د کـرکـې تیري بـوټـي د الفت په لـمـبو
صـبر شو ډیــر نــوره لــمـــبې کــومه اور کومه

ولې له مينې ئې مخ واوښتو کرکجن ولې شول
هـغـو یارانـو ته به تل دغـــه پـــیغـور کــــومه

په هر څه شته وطن کې بیا هم خوار او زار ولې یم
خدایه تر کله به زه سـوال کــومه پور کـــومه

زما دې سوچ ته خامخا حیران هر څوک پاتې دی
په پـردی تــوره او ټـــوپک قـتل د ورور کومه

له کلـي کور یم مسافر سـتاسو په څیر یارانو
د هجرشپو کې مې زړه تنګ دی ځکه شور کومه

نــوره خو لـوټ یمـه تالا یمـه بې کس بې وسه
انـجــانـه ســتا په غـــزلـو د زړه ټـــــکور کـومه