نن مې هغه لارې ټولې وتړلې
هغه لارې، چې تر تا وې رسېدلې
هغه لارې چې د عشق تر انتها وې رسېدلې
نن مې ښه لویه ډبره په زړه کېښوه
نن مې ستا د عشق کیسه نیمکړې پرېښوه
نن مې ځان پسې آن ور د کوټې کولپ کړ
خو
یوه کړکۍ لا پاتې
ها چې ستا کړکۍ ته مخامخ وتلې
که څه هم سپینه پرده دې مدام کش وي
خو دا اوس چې نمیه شپه ده ماته ښکارې
د پردې تر شا دې سیوری شم لیدلی
چې پر کوچ باندې تر څنګ د کړکۍ ناست یې
او پر میز دې درته شمعې لګولي
د شین چای پیاله دې مخ ته سړه شوې
ماته ښکارې
تا کتاب مخ ته نیولی
له ستړیا او بې خوبۍ دې
سترګې سرې لکه شفق دي
خدای خبر چې څه به لولې
زما سترګو کې دي اوښکې
د کتاب توري سم نه شم لیدلی
زه یم دلته
خو حواس مې ټول له تا سره ملګري

څه تیاره او چوپه شپه ده
یوه پاڼه هم رپ نه کړي
مرغکۍ کراره ځاله کې ویده ده
او پیشو د ونې ډډې ته پرته ده
رڼې سترګې یې ځلېږي
لکه دوه غمي ښکارېږي
ما مې تور ټیکری له ولو راچاپېر دی
او په اوښکو لوند پلو مې
په غاښونو کې ټوک ټوک دی
له کړکې دې سترګې نه شم اړولی
ستا د عطرو خوشبوي راباندې لګي
زړه مې سرو لمبو کې سوزي
ستا د شمعو به هم اوس وروستۍ سلګۍ وي
پر پالنګ به درته ناسته
د خوبونو ناوکۍ وي
زه هم نوره خپلو اوښکو کې ډوبېږم
ستا له شمعو سره یو ځای فنا کېږم