خوږې ځـــکه د تا پسـتې خــــبرې دي جانانه
خوړلــي دې د جگو غرو گورگورې دي جانانه

غــوږو ته د رباب ورکـــــړه لږ تاو ربابي پاڅه
راوړي مې خـــوږې درتــه سنـدري دي جانانه

مقام ته په ملــــــتیا د زحمـتونو رسیدل دي
قسمت له گـــړنګو سره ټکــــــري دي جانانه

تصویر جوړول غواړي ستاد حسن بې له شکه
زما قـــــــلم نن بــیا کــــړي وزرې دي جانانه

د مینې باران وچ شو پدې ځمکې داسې ښکاري
الـــوتــې لـه بـامو ځــــکه کوترې دي جانانه

سـر ایښئ مې د هجر په ازغـیو له مودو دی
بالښتونه ستا د غېږې رانـه لـرې دي جانانه

چیرته ما یوازې څوک پریږدي پخپل حال کې
راتاو رانه د تا د یاد لښکــــــرې دي جانانه

د تورو شپو میلمه یمه خلاصون مې ترینه نشي
پکـتیا د غرو له ما پاتي چکرې دي جانانه

صفت ستا د ښـکلا له انجان اورمه ډیلي کې
کیسې د په والله چې خوندورې دي جانانه