د نسترن څانګې
ژړلي دې دي ولې ؟

په رنجو ککړو اوښکوته دې هغه شین چنار شم

چې د خپلو پاڼو اور باندې لمبه شو
وایه څه دې اوریدلي ؟

چې مچکې دې د خامو شنوسنځلو غوندې خوند کا

او اوږې دې لکه دوه د نسترنو ډکې څانګې

د باران تر لښتو لاندې نه رپیږي
راپورته شه وخانده !

ته چې خاندې نوره هم ښایسته کیږې

ته چې خاندې د الماسو بازارونه راټيټږي

د ګلانو دوکانونه تړل کیږي
وه نازکې سپینې بازې !

دواړه لپې دې کړه خلاصې

هلته ګوره !

دکوترو تږي تږي لوی خیلونه

ستا پربام باندې تاویږي

غواړي ستا له خوږو لپو نه

د خپلو سوزیدلیو ړنګو ځالو هوا وڅښي