دا مې حال دی!راته ګوره انډیواله!
زړه ستي، سینه زخمي، او رنګ ظهیر دی
په لاسونو او پښو کې مې ځنځیر دی.
زه تر دې حده په لارو نابلد یم.
چې ورک کړې مې په ورکه لار مسیر دی.
دېوالونو ته کېسې کوم لګیا یم.
دا زه څه یم؟ خدایزده کومه یوه بلا یم.

دا مې حال دی! جار ریښې ریښې ګرېوانه.
درکتای نشم قسم دی له خپګانه.
ژوندۍ اوښکو یې تر ستونې رانیولی.
زه له ذات بهر نشم در وتلای.
بې وسۍ مې لکه ښه لویه تربوره.
همېشه مې بیا بیا بیایي تر تروره.

دا مې حال دی!زښته موړ یم له ژوندونه.
پخپل ځان کې یم بندي له زړه تنګونه.
اضطراب لکه ملګری راسره دی.
درد مې لرې لرې بیایي له سکونه.
نه د ورځې یار او نه هم د ماښام یم.
پخپل فکر په پوره معنا تمام یم.
نه رنګونه راته خاندې لکه مخکې.
نه هوا دچا د زلفو بوۍ راوړی.
نه موسم ښکاري دباندې لکه مخکې.

دا مې حال دی!له یارانو نه ګوښه یم.
غلی ناست چرته په لرې یوه کوڅه یم.
ستا راتګ ته په شېبه شېبه لار څارم.
سایه ما غوندې او زه لکه سایه یم.
قوانین د دغو روغو روغو خلګو.
له نیمګړو خلګو کله مراعت کیږي.
زه که هرڅو ځان بیا بیا راټولومه.
خو هم هغسي بیا بیا رانه شړیږي.

دا مې حال دی!دوعاګانې راته وکړئ.
یه یارانو یه ملګرو یه خپلوانو.
حق مو هم راته را وبښئ قربان شم.
نا لیدلو او لیدلو قریبانو.
ژوند نیمګړی دی نیمی دی او نستي دی.
نه په خوښه دی او نه هم دایمي دی.
ټول زوال دي که ګلاب دی که نرګس دی.
که دا وخت،که دا شېبې، که “کریمي”دی.
مقصد وروسته د بښنې معنا څه ده.
اې بښنه چې ده ښه په ژوندانه ده.
دا مې حال دی! اې له مانه نا خبرو.
که له مرګه بعد دریاد شوم بیا به حتماً.
دا ټپه درنه بیا بیا ځل ویل کیږي.
څه په ناڅاپه مرګې لاړې.
ګرانه لالیه ما دي نه منل لوظونه.