ته وا خوند به ونه کړي؟
غزل
د عشق مِمبر ته په اذان،پسې راغلی یمه
له ځانه ورک یمه په ځان، پسې راغلی یمه

چاته اظهار ته مې تر اوسه داسې ګل ونه مند
په یوه نایابه ګلِستان، پسې راغلی یمه

مخلوقه! مانه مې علت دبربادۍ مه پوښتئ!
مخلوقه! بس خو په جانان ،پسې راغلی یمه

د پسرلیو سوې ساندې مې تر زړه وتلې
په پوهولو د خزان، پسې راغلی یمه

ګنې نو وخته به مې ځان ځینې ورک کړی و خو
د چا په سترګو په جهان، پسې راغلی یمه

په چا مې وخوړه ځواني؟ په څه کې لاړه رانه؟
هی!په قسم چې په ارمان، پسې راغلی یمه

کریمي غواړم د چا حُسن ته یې په بیعه واخلم
د ښو الفاظو په دوکان ، پسې راغلی یمه