زړه مې بل ډول داغلی

مودې وشوې، زړه مې غلی
مودې وشوې، زړه مې بل ډول داغلی
مودې وشوې، زړه مې هېڅ نه راته وایي
مودې وشوې، زړه رمې د غمو پیایي
مودې وشوې، زړه مې درد په زړه کې ساتي
مودې وشوې، زړه مې نه کړي فریادونه
نه کوي راته خبرې
ترېنه هېرې دي سندرې
ته وای مړ دی، یا ګونګی دی
نه په حال، نه لیونی دی
اخی مات لکه بنګړی دی
سر یې ایښی پر زنګون دی
زما نارې نه اوري کوڼ دی
له اور سرې سلګۍ یې اورم
دا ماشوم چا مرور دی؟
چې وړې سلګۍ یې اورم
زه حیرانه ورته ناسته
دلاسه به یې په څه کړم
د کوم درد یې درمان وکړم

مودې وشوې زړه مې غلی
مودې وشوې زړه مې بل ډول داغلی
بې غزلو بې نغموو یم
بې سندرو بې ټپوو یم
ژوند مې شور او شرنګ بايللی
هدیره کې د بنګړو یم
مړوندونه مې دي مړي
احساسات مې اوبو وړي
خپل وجود کې زنداني یم
وزر ماتې او زخمي یم
وایم کاش چې دا یو خوب وي
ما وطن نه وي بايللی
روح مې تن نه وي بايللی
زه دې نه وم بې رنګونوو
بې سپرلیوو بې ګلونوو
ماپسې دې نه وي بندې
د رڼا دروازې سپینې
خدایه ته خو مې حال وینې
ښونځي کې دې زما پر څوکۍ ګرد نه وي پرېوتی
زما صنف دې پوهنتون کې خالي نه وي
زه دې نه ومه، په نه جرم محکومه
زه دې نه ومه، د ژوند له حق محرومه
زما زړه دې دومره مات او ما یوس نه وي
زما زړه دې لکه ګل په غوړېده وي…

***************************************