له زخمه سوځي او له درد څخه ټکان کوي.
زړه مې په چا پسې ډېر وخت کیږي ارمان کوي.

دعشق جومات ته چې راغلی له ربابه سره.
دغه مُطرب سندرې نه وایي اذان کوي.

څه ضروت چې یې په چا پوري پیوند کړي اول.
او بیا ترې وروسته شکایت د دې خپل ځان کوي.

ډېوه دي بله کړي رڼا ته دي شبګیر کیني.
که څوک پخپل تیاره تیاره وجود احسان کوي.

د نفرت اور شنې ښایسته وني د زړونو سوځي.
دعشق د ګل روی په بیدیا کې هم باران کوي.

شمال پخپلو ګوتو لښتي د چِنار غږوي.
مُرغان دچا په یاد ټپه او یا قربان کوي.

دا ستا د نشت په احساس ستا “کریمي”داسې شوی.
چې اوس د خپل وجود په سیوري ستا ګُمان کوي.

محمداجمل کریمي

***************************************