ترس مې په خپلې شړېدلې شان څېرې راځي.
له اوښکو ډکې مې تر سترګو آئینې راځي.

په دې جومات کې په حساب خلګ لمانځه ته ناست دي.
خو دې مندر ته له حساب زیاتې پوجې راځي.

زړونه ریڼ ستوري دي همدوی ته کاڼي مه ور ولئ.
دا که را ولویږي نو ځمکه په لړزې راځي.

تاسو لږ کینئ!چې مجلس د جنت څنګ ته لاړ شي.
تاسو لږ کېنئ!چې مجلس ته مو ادې راځي.

جار!لونګینې خو لونګ دي هم په غاړه نه دي.
څه لونګین غوندي خوشبو دي له خوَلې راځي.

هوس پرست څه دي؟لمبو نه ځان ته هار جوړوي.
او عشق پرست څه دي؟دخدای خواته نیږدې راځي.

“کریمي” دا چې نوي هیلې مې ټوکیږي نه اوس.
زما په ذات کې یخ بادونه د هغې راځي.

***************************************