تور عطر

لا ماشوم وم چې بوډا شوم
ما ځواني ونه لیدله
ما له دې لوی سمندره
یوه لپه ډکه نه کړه .

های افسوس د زمانې په یوه ستوې زخمي لارې
هغه پړانګ او هغه تللي سپین آسان
بیرته بیا راستانه نه شول
نه مې هم هغو غمونو له زخمونو مالګې یووړې
چې یو وخت یې له سبا او بل سبا نه ډارولم

نه هم هغه خوږ شمال راپیښه وکړه
چې څپې یې همیشه
ستا د سترګو په تور عطر به لمدې وې

+ + + +
انتظار مې سترګې نورې هم زړې کړې
په څپلیو مې تڼاکې راشنې شوي
نو آسمانه !
بس یو سوال دی که منې یې
څو شیبې دې خپل لاسونه ماته راکړه
فقط غواړم خپل ګریوان پرې وشکومه
زما خپل لاسونه نه شته
هغوی مانه دا ډير وخت شو هلته لیرې
لکه بوټي د یو سیند په لویه غاړه راشنه شوي
هو !
هغوي غواړي
یوه ورځ کوم اوبو وړي ته پکار شي

***************************************