که ممکنه وي راستون شه
که مې غږ اورې نارې درته وهمه!
هی چې ته کومه ورځ لاړې
ورځې تاسره جوړه لاړې زړګيه
مستۍ لاړې هستۍ لاړې
د رنګونو سيالۍ لاړۍ
زه او شپه شوو سره پاتې
ستا له تګ وروسته بیا هېڅ سهار رانه غی
بیا سندرو د چڼچڼو ویښه نه کړم
بېلتانه دې په رنګ توره لکه شپه کړم
اوس مې آن ټول عادتونو شپې ته شوي
اوس خاموشه او تیاره یم
ته به وایې ژوندۍ نه یم
اوس د خپل وجود په قبر کې کړېږم
هجر ستا عجیب عذاب دی
بیا بیا مرم او ژوندۍ کېږم…
***************************************