د نوي مني
لمړی باران دی
آسمان خپه دی
زړګی یې وران دی
تېر پسرلی یې
په زړه ارمان دی
چې څنګه تېر شو
او اوس خزان دی
آسمان خپه دی
آسمان راګوري
آسمان حیران دی
آسمان خپه دی
لکه زما زړه،
مات او ناهیلی
آسمان خپه دی
لکه زما روح،
غلی او ویلی
آسمان خپه دی
آسمان میین دی
آسمان غمجن دی
آسمان په عشق کې
زما په شانې
بد نام ناکام دی
آسمان ژړیږي
لکه زما سترګې
په رڼو اوښکو
یې لوند ګرېوان دی
آسمان خپه دی
زما په حال یې
زړه داغستان دی
آسمان خپه دی
آسمان مې ویني
چې زما له پاره
ژوند تور زندان دی
دا دوهم کال دی
سپرلی نه وینم
ګلاب نه وینم
رېدی نه وینم
دا دوهم کال دی
چې ژوند بايللې
خپله مانا ده
له ژونده ورکه
لار د رڼا ده
دا دوهم کال دی
چې زما وطن کې
منی دېره دی
سپرلی خپه دی
له موسمونوو
رنګونه تللي
خوندونه تللي
اخ بلبلانو کډې تړلي
په نا بلدو لارو ورغلي
زرغونه باغونه
یې اوبو وړي
دا دوهم کال دی
چې رانه هېرې
مستې سندرې
په زړه مې پاتې
د زړه خبرې
یوه زه نه یم
غم غلې کړې
له غومبر پاتې
ډېرې کوترې
دا دوهم کال دی
چې زما ژوند دی
په رنګ د مني
فقط ژړېږم
فقط رژېږم
زه نه موسېږم
زه نه غوړېږم
زه فنا کیږم
زه فنا کېږم