زه غزل درته لیکمه ته به نه وایې بل چاته
زه به ستا یم ته به زما یې حال به نه وایو مُلا ته

تر منزله به مزل وي پور دي پاته پر ازل وي
موږ به ځو کاروان به درومي سپي دي خوشي وي غپا ته

له پانوسه تورېدلی محتسب لېونی سوی
د پتڼ پوښتنه وکړی شمع نه پرېږدي رڼا ته

د شبقدر په کیسو چي مُلا ستونی و څیرلی
دغه نن شپه یې ښودله چي ونه ګورې سبا ته

پر لکړه چي پړکیږي د زمان د حکم زور دی
ستا نوبت هم را رسیږي کاږه مه ګوره بوډا ته

له تیاره محفله ځمه پر خپل سر اور بلومه
موږ خو غم لره پیدا یو کیسه مه کوه بورا ته

که رواني قافلې وې د ړانده سالار پر پلونو
دا د مرګ د سراب لار ده موږ دي پاته یو مولا ته

لمونځ روا دی مُلاجانه زموږ د پېغلو پر ټیکریو
په خپل کور کي بېګانه یې تا به څوک بولي فتوا ته

شمعی ځه الله دي مل سه رڼا نورو شپو ته یوسه
د تیارې قاصد راغلی لمبه نه پرېږدي ځلا ته

جهاني لمبې بلیږي د بابا پر میراثونو
بې ډېوې سولې تور سري « امان» تللی دی الله ته

عبدالباري جهاني
د ۲۰۲۴ کال د جنوري پنځه ویشتمه، ویرجینیا