بس که٬ بس که
درته وایه٬ چې بس که
ټیټ خو نه یم٬ چې په ټیټ نظر را گورې
که پر ځان باوري نه یې
نو بیا ولې بې باوره یې پر ما٬ ته
بیا٬ دا وایم
تا ته وایم
ښه یې واوره
هله پاڅه
د غفلت له خوبه پاڅه
هله راشه
ځان نږدې که
غیږه راکه
په رڼو سترگو راگوره
راته گوره
چې٬ ولاړ یم
لا خوځیږم
لوی دریاب کې لا لمبیږم
د طوفان تورو څپو سره جنگیږم
اژدها مخې ته دنگ یم
د ساحل په لور خوځیږم
لا هډوکې مې پر ځای دي
په رگو کې مې هم سرې وینې بهیږي
بیا هم وایم
تاته وایمه٬ چې هله
هله راشه
سر دې خپل که
مه ډاریږه
غیږه راکه
ښامار مړ دی٬ نه لالونه
د امو په تل کې هم شته مرجانونه
په سینه کې مې پراته دي نعمتونه
بې حسابه ثروتونه
لوی باغونه
چمنونه
دریابونه
جگ٬ جگ غرونه
لمر ولاړ دی لا ځلیږي

که بیا هم وایې٬ چې شپه ده
توره شپه ده
ستا په خوښه
که زه هم ووایم شپه ده
توره شپه ده
خو منې گوره په شمار دي.

انجنیر زلمی نصرت
دنمارک